( 649 ) 



quoque Vhmius (i) contendentem , nullam esse mortis causa donationem cujus 

 n "i i mortis periculum causa sit. Quale autem periculum sit, ex infirma valetudine , 

 an ex alia causa mots timeatur, nihil refert, veluti si quis per insidiosa loca iter 

 sit f'acturus , aut navigationem suscepturus , aut melus sit hostium vel praedonuui , 

 aut inimici potentis et crudelis , aut aitate ipse fessus mot ti se sentiat proximum 

 haec enim omnia , ait Paulus (a) , iustans demonstrant periculum (3). 



Alia divisio in > est, quod aut suae mortis causa quis donat, aut alterius 

 personae mortis causa. Mortis causa enim , ait Julianus (4) , capimus non tune 

 solum , cum quis suae mortis causa douat , sed et si propter alterius mortem 

 y id facial, veluti si quis lilio vel fralre suo moriente donet Maevio ea conditione, 

 ut si convaluerit alterutcr eorum , reddatur sibi res , si decesserit , maneat 

 > apud M.< \ mm. In hanc Julian! sententiam rescribunt quoque impcratorcs 

 Diocletianus et Maxiroianus (1. 3., C. , de mortis , c. don. ) ubi tab's mortis causae 

 donationis exemplum occurrit . quam ratam habent suaquc auctoritate confirmant 

 imperatores, cum fratris sui mortis causa factam donationem sorori rescindere 

 licere negent (5). 



3. 



Extvquatio mortis causa donationum cum legatis. 



Exbibita adeo donationis mortis causa definitione instituti sponte nos ratio 

 (1 IK it ut videamus , quibus donandi facultas competat , quibus denegetur , qui 

 capaces sint quinam incapaces , denique quid mortis causa donari possit, 

 quid non possit. Verum enimvero, cum optimum mihi semper visum sit, 

 earn sequi rationem . qua id diicitur ut, positis ccrtis principiis , reliqua 

 omnia inde facile deriventur, hinc quoque satius duxi ante omnia de exaequalione 



(i) Ad F. J., dedon. , $. i. 

 (a) L. 6, D. ,h. t. 



(3) L. 3,4, 5,D.,h. t. 



(4) L. 18, pr. D. , h. t. 



(5) Cl. Poihier, ad., h. t., D., n IX. 



8a. 



