(65o ) 



donationum mortis causa cum legatis disserere, unde quasi ex uno eodemque 

 fonte cetera tamquam totidem rivuli sponte sua profluunt. 



Difficultate tamen aliqua haec res non vacat: nimirum Justinianus (i) veterum 

 de mortis causa donationum nalura et indole juris consultorum dubilationem 

 allegat et controversiam , quorum alii sc. illas donationibus , alii legatis accen- 

 sebant , illamque se controversiam hac sua constitutione , qua legatis illis exaequari 

 jubet, se tollere ac decidere gloriatur. An jure merito quaeritur? Vix enim est, 

 ut ex optimi cujusque juris consulti fragmentis, quae in Digesta relata invenimus 

 vel per integrum , D, , de mortis causa donationibus titulum aliquam inter ipsos 

 ea de re fuisse dissentionem efficiamus. Hinc varia3 de hac re inveniuntur inter- 

 prelum opiniones , acrius fortasse inter se , quam ipsi juris consulti dissentientes , 

 putantes alii in quibus est Yinnius (2) , nullam revera extitisse inter juris consultos 

 dubitationem , et falsum fuisse Justinianum , alii in his alii in illis illius controversial 

 vestigium reperientes. Sane ut Vinnio aliisque assentiar adduci vix potui , nee 

 idoneo satis ad errorem Justiniani notandum , eum uti puto argumento illo , 

 quod nullum vestigium alicujus dubitationis in responsis Prudentum iuveniatur. 

 Etenim si cogitemus legem illam ultimam codicis unam esse ex quinquaginta 

 decisionibus, quibus veterum juris consultorum dissensiones componere ac finire 

 voluit Juslinianus , magno sane illud argumento esse , revera ea de re antiquitus 

 qusesitum fuisse , nemo infitias ibit. Deinde quum lex ilia jam ante compositionem 

 Digestorum fuerit edita , facile ratio apparet , quare nullum nisi forte per obs- 

 curum ejusmodi quaestionis in iis indicium reperiatur , quum data opera id quasi 

 inutile et antiquatum , utpote expresse ad id facta decisum constitutione , Diges- 

 torum compilatores reliquisse videantur cujus rei et alia ratio ea reddi potest , 

 quod ex pluribus novem tantummodo juris consultorum , eorumque optimorum 

 fragmenta , in hunc titulum sunt relata , quum ipse Imperator (3) diserte 

 dical, secutum se plurimos et optimos legumlatores (sive juris consultos) legatis 

 donationes mortis causa exaequasse. Videtur igitur in reliquis unus et alter fuisse 



(1) L. ult. , C. , h. i. 



(2) Ad . i , J. , de don. 



(3) Nov. 87, piaef. 



