(no) 



quara difliculter opinionem amplectendam credimus. Ut supra etc- 

 nira cliximus , sententia divortium concedens publicatur, sicque 

 omnes dissolutionem cognoscunt, aut cognoscere debent. 



Aliqui affirmant non aeque statui , ut judex publicitatem prohibeat, 

 quum agitur de divortio ; sed pudor atque mores id exigunt ; instant 

 et objiciunt : rnalutn in ipsa lege viget , et quoniam lex divertendi 

 libertatem concedat , causse publice defendendae stint , ut injustitia 

 judicis , et pravitas legum noscantur : nam qusenam alia publici- 

 tatis ratio exstat ? Et reipsameliusnobis videtur, ut indivortii causa 

 cives arcessantur ; malesani tune deterrentur , et qui dissolvere 

 vellent conjugium , aliquando ob pudorem divortio abstinebunt ! 



Antequam adferantur probationes delicti aut criminis , quo di- 

 vortium sancitur , primam exstare oportet sententiam , quae petitum 

 divertendi concedit (5o). 



Inter formulas divortii ob certas causas , eminet testium exhi- 

 bitio qui ex articulo a5a Cod. C. die indicto conveniunt ; si unus 

 autem conjugum testes adhibere negligit , non ideo ulterius eos 

 arcessendi facultatem amittit ; altero veruni die a judice indi- 

 cando , testes rite advenient ; uam in divortio omni modo veritas 

 enucleanda est , nee ulla media spernere licet (5i). Statim ac ju- 

 dex , absente Preside , actionem cognovit et recepit t nunquam 

 illam prsesidi remittere potest (5a). 



Ut divortium mutuum obtineatur , secundum art. 278 Cod. G. 

 consensus parentum exigitur ; quid juris autem , si pater vel mater 

 consensum obnegat ; an distinctio articuli 148 ejusd. Cod. obvenit? 

 aliis verbis , an consensus solius patris sufficit , quoniam art. 148 

 ait : en cas de dissentiment , le conscntement du pere suffit ? Ut 

 solvamus quaestionem , inquirendum venit , quare parentum con- 

 sensus in divortio posluletur? Haud dubie legislator optima me- 



(50) Art. 246, 24y C. C. Arr. de la C. de Pan , dn 17 mars i8r5. 



(51) Arr. de la C. de Paris, du 6 mai 1811 ; -( V. jurisp. du C. C. torn. 17, 

 pag. 64). 



(62) Arr. de la C. de Besancon , du 16 aout 1811; (V. jurisp. du C. C. 

 torn. 17. pag. 389 ). 



