( "4 ) 



missae , et reconciliatio novaque concordia maritum inter atque 

 uxorem intervenerunt , vel etiam post actionem inceptam , aut fit 

 mavis , post divertendi petitionem. Attamen novae injurise , see- 

 vitise, etc. etc., alteram discedendi rationem constituunt, et primes 

 tune saevitiae denuo in medium conferuntur , quanquam novae suf- 

 ficere debeut , ut connubii dissolutio concedatur. Si actor recon- 

 ciliationem denegat : reus earn scriptis vel testibus probare potest. 

 Coram quibusnam judicibus probatio incumbit ? et dubitare non 

 licet, quin ipsi judices qui divortii actionem acceperuut ( les ju- 

 gesdufond}, rite de reconciliatione decidant ; inter plurimas 

 sententias , inspiciatur arrestum curiae Tolosance 29 decembris 

 ann. 1808 (5y) ; vide ulterius art. 272 ad 274 , C. C. 



2. Quod attinet divortium mutuum, impeditur qnum inarilus non 

 viginti et quinque , aut uxor non unum et viginti annos attigerit ; 

 (art. 276 , C. C.). Impeditur quoque , si nondum conjugium per duos , 

 sive jam per viginti annos stetit ; vel quurn uxor quadraginta 

 quinque annorum setatem assecuta est; ( V. art. 276, 277,0. C. ). 

 Plurimi ratiouem ultimse dispositionis qucesivere : et reipsa , quam 

 ob causain conjuges divortium nou obtinent , quum mulier qua- 

 draginta quinque annos computat , dum ambo tamen infelicis- 

 simam forsan degunt vitani ? Quo tendit interrliclum , quum, non 

 obstante provecta mulieris setate , per paucos annos steterunt nup- 

 tiae , ita ut dici nequeat , conjuges janijam sese invicem cognos- 

 cere , et diversarum mcnlium rationem ideo non valere ? Saniorem 

 scopum animadvertimus in dispositione , qua matrimonii necdum 

 a duobus , vel jam a viginti annis instituti dissolutio abnegatur ; 

 nam primo casu levitas , inconstantia et nimis breve mutuum 

 commercium nihil vel saltern pai'um decidunt ; longior vero 

 ITSUS in posterum conjuges fortasse conciliabit : in secundo casu , 

 nempe viginti annorum spalio elapso , sese invicem ouinino nos- 

 cere debent ; si mentes parum couveniunt , ante lorigum effluxtun 

 tempus divortii remedio uti potuerunt; quod si idoneum agendi 



(67) Jnrispriulence du C. C. torn. 12, pag. 



