(5) 



spectant hoec verba tua? Quale illud cst incommodum , cujus tc 

 mcntioncm facere auclimus? Oculos igitur Vestros , H. A., in 

 illam scllam vacuam convertitc ! Nonne frustra Prorectorem quse- 

 ritis atque desideratis ? Vcstro bumanitatis scnsui diffidam, Ves- 

 tram naturae bonitatem laedam , si de eo vel minimum dubium 

 movere velim. Quid vero illud sit, quod Prorectori nostro acci- 

 derit , nemini Vestrum ignotum esse potest, cui Academia nostra 

 cordi sit. Lento ac corporis viribus inimico morbo laborans hodie 

 sesc cum maxime impeditum sentit, quominus, quod sibi facere 

 lirmiter proposuerat, Orationem , quam in lecto suo meditatus est, 

 atquc per intervalla conscripsit, recitare , suasque ipse partes agere 

 queat. Quantum inde dolorem ille percipiat, quivis Vestrum, cui 

 viri ardor notus est, opinor, sua sponte intelligit. Et quantam inde 

 jacturam hodie ad vos pervenerit , nemo me magis sentit ac per- 

 spicit. Oremus itaque Deum O. M., ut Clar. Collega noster cum 

 laesa valetudine quanto ocyus in gratiam redeat, et intra breve 

 tempus lectiones suas rursus instaurare , atque sic juTentutis 

 Academicse commodis denuo inservire queat ! 



Atque haec de rebus adversis. Oculos nunc jam convertamus 

 in alteram partem , et vidcamus , quibus rebus prosperis heec 

 advcrsa quodammodo compensata sint. 



Duplicis generis bona, partim interna, partim externa , nobis 

 obtigerunt. In bonorum externorum refero censum illos octtes 

 mille et quadringcntos Jlorenos, qui nobis ab augvistissimo Rege 

 in usum Academise concessi sunt. Voluit Pater patrise Optimus , 

 ut ilia pecunid expendendii supellex librorum Academicorum au- 

 geretur, Nosocomium et Theatrum Anatomicum necessariis rebus 

 instruerelur, Hortus Botanicus sua iucrementa acciperet, Physici* 



