gradatim progredilur. Quam quidem progressionem obscrvare et 

 sequi cducatoris est. Aliter enim tardis, aliter celerioribus inge- 

 niis , prudenli rationc, subveniendum est. Similiter curare debet 

 educator, non ut a se educali multa , sed vere utilia, et ea praeci- 

 pue sciant , quae ad studium recti pertinent, atque ea nesciant , 

 (juae progressui Jelicitatis nocent. Eo tola ejus institutio respiciat, 

 in eoquc totum liujus momentum situm sit. Et ita, incitatd 

 sciendi cupiditatc, facultas sentiendi, in qua omnis cognitio bu- 

 niana initiuia suinit, sic dirigenda est, ut mens raultas siinul res 

 oblatas clare ac vere intueatur , ut, rebus istis ifa perceptis, con- 

 currant ad perfectionem nostram et veram felicitatem promo- 

 vendam. 



Gumque nostra omnis vis in animo ct corpore sita sit, et alic- 

 runi nobis cum Deo , allerutn cum belluis commune sit ; ita 

 sum ma ope niti decet , vitam silentio ne transeamns, veluti pe- 

 cora , qua? natura prona atque ventri obedientia linxit (26), sed 

 quam inaxime ad divinam perfectionem accedamus, ut ila sco- 

 pum, ob quern in hoc mundo collocati sinnus, quantum fieri 

 possit, assequamur. Edncationem itaque non arctis pueritiae et 

 adolesceuliae finibus circumscriptam volumus , sed per omncs 

 oetatCs atque ordines dispersam inlelligimus: illamque disciplinam 

 spcctamus , cui subjcclus adolescens quisque, matcr-paterque- 

 iamilias quisque, civitatis moderator, civis quisque, sive verse- 

 tur in Reipublicse luce, sive privatus degat: cui, verbo , pareat 

 homo uuusquisque. 



(26) Sallustius . C. c. i. 



