(6, ) 



Germanic oblcntis, facile animadvcrtitur. Omnes jurisconsult* 

 atquc coinmeutatores in Celebris auctoris scriptis primes Ger- 

 mauorum mores et veras consuetudines invenire conati sunt; 

 Heiueccium vero Taciti verba nimis extendisse credimus, quum 

 refcrt etiam, nondum cognitA cbristiana doctrini , a Germanis 

 dissolutionem matrimouii morte tautuin unius ex conjugibus re- 

 ceptam fuisse(3); textum scriptoris in medium conferre suQJcit, 

 vit comprobemus Taciturn solummodo de feminis esse locutum : 

 Ne se mulier, ait (5), extra virtutum cogitationes exlraque bel- 

 lorum casus, ipsis incipientia matrimonii auspiciis admouetur, 

 venire se laborum periculorunx sociam , sic vivendum, sic pc- 



reundum Melius quidem adhuc eae civitates, in quibus 



tantum virgines nubunt, et cum spe votoque uxoris semel Iran' 

 sigitur. Sic unum accipiunt maritum, quo modo unum corpus, 

 unamque vitam, ne ulla cogilatio ultra, ne longior cupiditas, 

 w ne tanquam maritum , sed tanquam matrimonium ament." Po- 

 tius dicitur mutuum diTortium non admissum fuisse; scd soli 

 marito , ex jure fortioris , cornpetiisse repudium : inilio quidem 

 vitas ac necis potestas viris pertinebat , quse ad graviora postea 

 delicta reslricta , ct forsitan ad conjugii iidei violationem. Tan- 

 dem maritus solummodo repudio uti potuit, et quidem ob solum 

 adulterii crimen (4). liarissimc etiam repudium adbibitum vide- 

 tur, nam Tacitus mores Germanorum moribus Pioiuanorum op- 

 posuit, ut posteriorum nimiam exprobaret luxuriam atque cor- 

 ruptelam: saltern apud priores adulteria rariora, codem probante 

 auclore : Severa illic tnatrimonia ; nee ullam morum partem 

 magis laudavcris. Nam prope soli barbarorum singulis uxori- 

 bus content! sunt, exccptis admodum paucis, qui non libidine, 

 sed ob nobilitatein, plurimis nuptiis ambiuntur. Ergo scptA 

 pudicitiii agunt , nullis spectaculorum illecebris , nullis convi- 

 viorum irritationibus corrupts. Paucissima in tarn numcrosa 



fa) Ifeineccius, jus german. lib. i, cap. it, 019. 



(3) Tacitus de moribus gerinanoruin , iV' 19 - 20. 



(ij Heinecci its , jus germanorum, lib. i, cap. it, 5 



