(74) 



ce tourment devait les perfectionner a leurs propres yeux , lien plus 

 encore que les privations du celibat." Seeculo octavo Ecclesia Gal- 

 licaua contrarium decidit in Conciliis Verberii atque Coucy $ ita 

 ut ob impotentiam nuptiee nullse declarerentur , sub juramine 

 taruen mariti. Romana Ecclesia, ad exemplar Gallicana?, id con- 

 cessit; judicia tamea conditionaliter concedebantur, atque fidu- 

 ciaria erant (provisoires), Postea petitiones curiis superioribus 

 traditse , et sententiae rei judicatce auctoritatem assecutee sunt ; 

 congressus quoque excogitalus fuit , qui nisi dolosus et insanus. 



Pontifex auteui Alexander III prohibuit , ne duo conjuges , ve- 

 niam petentes , nuptias dirimerent , quia propter naturalem fri- 

 giditatem, inquit Pontifex Maximus , aut alia raaleficia, Eccle- 

 siam lion consueverit legitime conjunctos dividere" (28). 



Gregorius IX (29) id parum lenivit, quamvis maximas proba- 

 tiones coeundi impedimenti exegit ; sed quanam ratione proba- 

 tiones acquiruntur? .... recte respondetur , solummodo conjec- 

 turis impotentiam fulciri ; nihilominus probari voluit , nunquam 

 inposterum malum auferri posse , impedimentumque initio con- 

 jugii nequaquam exstitisse ; aliter conjuges , veluti frater ac soror 

 communem vitam et communem miseriam pati tenebantur (3o). 



XXXII. An jure ecclesiastico rnatrimonium dissolvilur per 

 religionis ingressum ? Id est , si alteruter conjugum in monaste- 

 rium abit ? Id quidem {jure romano') a Justiniano (Si) coucede- 

 batur : quod S. Gregorius (3a) illegitimum existimans , maxime 

 in eamdem erupit doctrinam : a Si dicunt , ait , religionis causa 

 conjugia debere dissolvi , sciendum est, quia etsi hoc lex hu- 

 mana (id est Justiniaiiea) concessit, lex divina prohibuit etc. a 

 Ante Gregorium Augustinus (33) docnerat ab uno conjuge , si 



28) Bcehmer^ jus eccles. protest., lib. 4, tit. i5, 20. 



29) Decretaliuin, lib. 4, cap. 2 et 4 ; X de frig, et nialef. 



3o} Jtaihmer, loco laudato. Foet ad ff. de divortiis, lib. a4, tit. 2, x6. 



3i) Nov. 22, cap. 5. 



3a) Lib. IX, epist. 5g; et epist. 44. 



33) Augustinus ad ^rmentarium, epist. 2275 ad Ectiditiam, epist. 199. 



