(6a) 



batur, scd summo cuique erat detrimento. Caeterum , mea seu- 

 lentia, mos hicce magis sub finem hujus selatis obtinuit, quam 

 initio , cum non adeo necesse esset sese insinuare in favorem 

 Plebis , penes quam oranes bonores erant, queeque rarius eos tri- 

 buerc solebat liominibus imperitis aut mediocribus. Postea vero 

 magis magisque civitas res pnblica evasit, otnnesque ergo cives 

 requales erant, et natales cceteris civibus nullam preerogativam 

 tribucbant, sed unice peritia cum raorum et vilse integritate con- 

 juncla viam ad man era aperiebat. Nullum ideo remedium , quod 

 hunc seopum assequendo hiservire posset, negligendum erat, sed 

 fides babeuda erat experientiee eorum, qui antea jam honores ges- 

 serant, et vitam publicam egerant. Accesserunt sub n'nem bujus 

 retails jurisperitia et eloquentia , quibus ad summos bonores ad- 

 scendebant homines , et qua rum rerum scientia penes paucos quos- 

 dam in civitate viros erat, qui basce artes juvcnibus traderent. 

 Sed cum bsec magis ad alteram setatem pertineant, boc loco de 

 iis sileamus. 



Hisce vero observationes quasdam de institutione, bacce a3tate , 

 addamus , qua? minus directe ad edueationena referri possunt, sed 

 minime tamen silentio proetereunda sunt. 



Uti Romani omni in causA studuerunt juvenum animos vehe- 

 mentissimo patriee ainore, glorioe cupidine, boni rectique studio 

 inflammare , ita eo plurima apud eos instituta valebant. Ita v. c. 

 mos fuit antiquissimis Romanis , vit in epulis convivte ad tibicinem 

 de clarorum hominum virtutibus canerent (126), quo ad ea imi- 

 tanda juventutem alacriorem redderent. Quid boc splendidius , 

 quid etiam utilius certamine ? [inquit Val. Maximus (127)] 

 pubertas canis suum bonorem reddebat: defuncta viriurn cursu 

 setas ingredientes actuosam vitam favoris nutrimentis proseque- 

 batur. Quas Atbenas , quam scbolam , quae alienigena stadia 

 ;> buic domesticse disciplinse prsetulerim? Inde oriebantnr Camilli , 

 Scipiones , Fabricii, Marcellii , Fabii." Memorabile imprimis est 



(126) Cicero T. Q. I. 2, (127) II, I. 10. 



