DE JACQUES DE VITRY. 55 



habebaiit in argento el auro, si forte evadere posscnt natando, sibi alligabanl. Quidam 

 autem naularum mihi compatientes et dcferentes, ut parvam navem que magne navi 

 alligata eral , intrarem, suadebant. Ego vero nullo moclo acquievi, propter malum 

 exemplum , sed cum aliis volui suscipere commune periculum. Domiuus autcm aillic- 

 tionem * respexit, nam cum navem, comprimeniem uos, Janceis et fustibus a nobis 

 repellercmus, ueulra navis, licet inter se colliderenlur, coni'racta est. Ex violencia 

 autcm collisionis, navis; nostra ad sinistram partem aliquantulum obliquata 2 , ad 

 dexteram partem , saxum reliquit. Navis vero reliqua', cum iam vicina scopulo, confrin- 

 genda et submergenda ibret, submissis velis el proiectis anchoris, subslituit 3 et quasi 

 miraculose per gratiam Dei evasit illesa. Quidam autem ex navi predicla argentum et 

 aurum suum in navem nostram proiecerunt. Inde autem navigantes, cum venlum valde 

 contrarium haberemus , iuxta aliam insulam, portum, prout poluimtis, recepimus, 

 nbi * fere per quindecim dies moram fecimus. Cum 5 conlinue tempus conlrarium ha- 

 beremus et hyems valde appropinquaret 6 , iam de transitu fere desperabamus, timen- 

 tes valde ne in alia insula opporteret nos hyemare. Dominus aulem navis nostre 7 

 volebat omncs pauperes de navi nostra eicere 8 et in insula relinquere, eo quod victua- 

 lium sulficienciam non habebant. Ego vero valde supplicabam 9 quod adhuc misericor- 

 diam * expectaret et pauperes mortis periculo non exponeret. Dum 1! autem nullomodo 

 vellet acquiescere, Dominus 12 immisit nobis subito tempestatem validam, ita quod 

 quindecim anchore quas in mare proiecimus, vix possent navem nostram retinere, 

 quin periremus. Prora autem nostre navis nunc altolebatur ad sydera, nunc ad 

 abissum mergebalur. Hec aulem tempeslas per duos dies el duas noctes continue 

 dtiravit , ita quod quidam de nostris, dum ventorum impetum vix possent susti- 

 nere, castellum u deponentes, confregerunt; quidam autem, pro timore mortis, nee 

 manducabant nee bibebant. Ego vero nichil coclum manducavi ; nullus enim ex 

 navi 15 audebat ignem accendere. Quum vero bibebam, cifum una manu tenebam, 

 altera ne caderem vel cifum eHunderem , me fortiter detinebam. Quoniam vero time- 

 bamus ne aqua nobis deficeret, linteamina nostra ad pluviam extendebamus, 1<J ita 

 quod " duplex commodum reportabamus : dum linteamina nostra ablueremus et 

 aquam ablutionis biberemus. Hec autem tempestas a mentibus plurimorum peccato- 

 rum eiecit tempestatem. Multi enim cum lacrimis ad confessionem venerunt, qui 

 per rnultos annos in peccatis permanserant. Mercatores autem et potenles signum 

 crucis de manu mea receperunt, quibus ad Dominum clamantibus immisil nobis Do- 



1 Deest nostrum (MS. Brux.). " Deest ei( MS. Brux.). 



2 Legimus in MS. Brux.: ad sinislram partem obli- 

 quata est el aliquantulum ad dexteram , etc. 

 5 Subsistit (MS. Brux.). 

 * Deest autem in eod. 



5 Idem (ibid.). 



6 Appropinquabal (ibid.). 

 ' Deest in eod. 



8 Id est. : ejicere. 



Dei (ibiil.). 



1 Dominus (ibid.). 

 1 Noster (ibid.). 



"' Deest in eod. 

 4 Navis nostre ( ibid . ) . 

 3 Nostra potuit (ibid. ). 

 6 Tentrimus (ibid.). 

 In quo (ibid.). 



