( 344 ) 



ciumqnod mihi polliceris? Etinfirmus respondit: Ego sum 

 medicus verborum. Supra memorati vero invidi : Si vis , 

 inquiunt ad regem, certus fieri nichil nos fictum dicere, voca 

 eum seorsum et die temptando te velle fieri christianum. 



Rex , ut audivit, viri amicitiara non ignorans , temptat eum 

 et dicit : u Nosti , amice , quanta mala ostendi monachis et 

 omnibus christianis. Nunc autem poenitentia ductus et despi- 

 ciens praesentia , ad aliam vitam cupio pertingere. Ille , ut 

 hoc audivit, doli inscius, lacrymisque perfusus, respondit: 

 Rex, in aeternum vive ; consilium bonum repperisti ad inve- 

 niendum reguum coelorum. 



Rex, ut audivit ista, valde contristatus est; continuit iram 

 tamen et nichil viro locutus est. Ille , cum esset sapiens , cogno- 

 vit quod inclolo temptaverat eum rex. Insompnem itaque totam 

 noctem ducens , in memoriam venit ei homo qui habuerat laesum 

 pedem. Cui advocato ad se ait : Reminiscere quod dixeris 

 te medicum verborum ; et indicavit ei de temptatione et ira 

 regis. Infirmus respondit : Surge, tunde comam tuam et 

 indue cilicium , summoque diluculo accede ad regem. Quo 

 interrogante quid velit sibi hoc , respondebis : Ecce assum 

 (adsum] paratus sequi te per viam quam (qua) desideras ambu- 

 lare, et sicut socium me habuisti praesentium bonorum et 

 gaudiorum, sic ettristium semper habebis. Et fecit secundum 

 omnia quae dixerat ei infirmus. Rex , videns et audiens , ami- 

 citiam viri intellexit et ampliori honore eum sublimavit. 



Iterum rex egressus ad venandum , vidit duos monachos in 

 heremo. Quos furibunde respiciens , post multa tormenta jussit 

 igne cremari.Tunc edictum posuit ut sicubi quis monachorum 

 inveniretur , sine interrogatione necaretur. 



Filius autem regis ad aetatem pervenit adolescentiae , et non 

 minus anima quam corpore fulgebat , sapiens et decorus exis- 

 tens. Unum vero ex paedagogis amabiliorem caeteris quodam 

 die in partem traxit, quern interrogavit cur pater suus infra 

 (intra) muros eum conclusisset. Paedagogus itaque cuncta ei 

 enucliatiin (enucleatim) exposuit. Quod ut audivit juvenis , teti- 



