(435) 



ait : u Oportebat te , fill, meis obedire praeceptis et consiliis : 

 quoniam autem Barlaan qui te seduxit, apud me vinctus tene- 

 tur, congregabo omnes nostros et Galileos in unum (1) convo- 

 cabo et alterna disputatione , aut suadentes vos cum vestro 

 Barlaan assequimini quod optatis , vel suasi a nobis ultro 

 praeceptis nostris obedile. 



Prudens vero juvenis , per visionem cognita regis fictione , 

 ait : u Voluntas Domini fiat et praestet ne a veritate devie- 

 m u . 



Tune jubet rex omnes congregari ydolatras et christianos. 

 Residente igitur rege in tribunali , considere sibi filium jussit, 

 sed, obpatris reverentiam , in terra prope ilium sedit. Adduci- 

 tur ergo/VacAor, simulansse esse l?ar/aan.Filius quoque patri 

 ait : Judicium tuum justum hodie judicabis, pater. Et, con- 

 versus ad Nachor, ait : Nosti, o Barlaan in quanta me glo- 

 ria inveneris et deliciis, sed verbis plurimis suasisti mihi ut 

 a paternis legibus discederem et ignoto servirem Deo. Si vi- 

 ceris imminentem luctum, esse vera docmata (dogmata) os- 

 tendes quae me docuisti et gloriflcaberis ; ego quoque in tua 

 permanebo doctrina ; si vero superatus fueris et confusionis 

 michi auctor exstiteris contumeliam meam vindicabo in te : ma- 

 nibus meis cor tuum et linguam abstrahens, canibus ad devo- 

 randum cum reliquo corpore tradam, ut discant omnes ne 

 praesumant filios regum in errorem mittere. 



Hiis audit is, Nachor tristis valde efFectus est , videns semet 

 ipsuin decidisse in foveam quam fecit. Tune unus retorum 

 (rhetorum) dixit ad Nachor : Tu es qui diis contumeliam 

 infers et filium regis in errorem misisti? Nachor respondit : 

 Ego sum Barlaan , qui filium regis non in errorem misi sed 

 de errore liberavi , et vero Deo reconciliavi. Relhor (rhetor] 

 ait : Quare assertio est deos nostros non esse deos sed cruci- 

 fix'um? Suspiciens ergo Nachor rethorem ilium , nullo modo 



(1) Ici il y a en surcharge congruebo. 



