(436) 



respondere esse clignum judicavit. Manu autem fecit silentium 

 multitudini , indicens , et aperiens os suum sicut asina quondam 

 Balaan, quae non proposuerat dicere ilia locutus est, ethinc 

 timore, hinc Dei voluntate, probatissimis argumentis edocuit 

 idola deos non esse , sed verum Deum colendum qui creavit 

 coelum et lerram et omnia quae in eis sunt, quique filium 

 suum misit in fine mundi pro redemptione generis humani (1). 

 Ut autem ista pertransivit Nachor, rex quideui furore concita- 

 batur. Rethores illius mutistabant, non valentes quidquam 

 dicere. Filius regi ait : Ecce vicina nocte oportet finiri dis- 

 putationem, et secundum justum judicium , Domine , magis- 

 trum meum mecum permitte nocte ista, ut simul conferamus 

 de eis quae opus est eras respondere adversariis nostris. Tu 

 autem tecum tuos assume, et congrue vobiscum meditamini 

 ( meditemini ) , prout volueritis, vel michi tuos committe et 

 men in assume ad te. 



Superatus evidentia sermonis, rex suis secum philosophis 

 retentis, Nachor filio consesset (concessit). Abiit igitur filius 

 regis ad palatium suum, et ait ad Nachor : Me putaveris me 

 ignorare quis sis , sed quanquam cantatur : cor fatui vana co- 

 gitabit , plurimas tibi, Nachor, grates refero quia defensor 

 hodie factus es veritatis (2). Nachor respondit : n Novi et 

 ego Deum verum per quern omnia facta sunt et futurum judi- 

 cium scio; nunc autem in verbo tuo ad lumen recurro vultus 

 Domini ; forsitan miserabitur mei. Vadam salutem meam quae- 

 rens et regis faciem ulterius non videbo. 



(1) Ce qui n'estici qu'indique est fort developpe dans ('original, ch. XXVII 

 de la trad. laf. de ,T. Billy et dans le poe'me allemand de Rudolphe de Mont- 

 fort , col. 242-275 : 



Do sprach Nachor : ich ban geseit 

 U die rechten warheit, etc. 



(2) Trad.de J.Billy, p. 306. 



