( 440 ) 



Ista rex dvenir considerans et in sensum rediens, scribit 

 epistolam filio haec continentem : Rex Avenir dilectissimo 

 filio Josaphat , bene vale. Multa tibi mala, fill karissime, os- 

 tendimus : hcu ! Christianorum non paucos occidimus , nunc 

 autem lucem modicam veritatis cernimus, et priorum nobis 

 poenitentia subintravit malorum. Quid ergo oporteat me fa- 

 cere tuum patrem edoce et ad notitiam rei quae expedit me 

 pertrahe(l). ) 



Hanc epistolam Josaphat suscipiens et legens, gaudio maximo 

 replebatur et, cubiculum ingressus, lacrymisterramrigans gra- 

 tias egit Domino. Et statim ad patrem suum properavit. Ut 

 autem patri nunciatus est, egreditur obviam illi , complectitur , 

 osculatur , maximum facit gaudium in adventu ejus et festivi- 

 tatem. Quid plura? Post hoc pariter et singulariter consedunt. 

 Et quis dicet quae disseruit patri filius et cum quanta philoso- 

 phia? Compunctus pater in tanta filii sapientia voce magna 

 Christum salvatorem confitetur , ab omni daemonum errore 

 descendens. Praeterea cum filio templa idolorum destruit, ec- 

 clesias aedificat, Christum praedicat et a supradicto episcopo 

 sancto cathezizatur, baptizatur ; et filius ejus Josaphat eum de 

 divino fonte suscepit et carnalis in baptismo pater filius affectus 

 est. Cum quo tola civitas et universa regio baptizata est , ec- 

 clesiae reaedificantur , episcopi recipiunt ecclesias. Rex autem 

 Avenir in felici conversatione remansit et poenitentiam agens, 

 totum regalem principatum filio tradidit et vitam solitariam 

 deinceps duxit. Per quatuor vero annos ita vivens, quando 

 finis ejus appropinquavit , coepit timere et tristis esse , sed Jo- 

 saphat verbis consolatoriis allevabat tristitiam ejus. Deinde 

 pater extendens manus gratias agens Deo, bona imprecabatur 

 illi , dicens : Mortuus eram peccatis et revixi , inimicus Dei 

 et reconciliatus sum. Sic locutus frequenter dilectum filium 



(1) Cf. J. Billy, p. 571. 



