( 442 ) 



raultas in itincre tcndcbat insidias. Mansit ita duobus annis per 

 heremum vagabundus et non invenit Barlaan. Tandem, gratia 

 Dei, invenit in spelunca monachum quemdam qui ostendit ei 

 habitationem Barlaan. Stetit itaque ante ostium speluncae et 

 ait : )) Benedic, benedic, pater (1). Et exiens Barlaan de 

 spelunca, cognovit per se ipsum quern per exteriorem aspectum 

 cognoscere non potuit, quia a fervore solis et jejuniis florida 

 juventus ejus fuerat imminuitata. Et apprehendentes se et os- 

 culantes ferventissimis amplexibus constringebantur. Ut autem 

 sufficienter sesalutaverunt , sermonem incipiens Barlaan nit : 

 Bene venisti , fili Dei ethaeres coeli. Dehinc interrogat eum 

 de omnibus quae circa eum gesta sunt, et ad omniasufficienler 

 respondit seni. Sic invicem conversantes Barlaan et Josaphat , 

 quadam die dixit Barlaan ad Josaphat : Tempus meae resolu- 

 tionis in januis est; corpus meum terra operi et mane de cae- 

 tero in loco hoc spiritual!, et meae memoriam fac humilitatis : 

 Hiis et similibus a Barlaan dictis , rivi lacrymarum Josaphat 

 mensuram nonhabebant, et vehemenler rogabateum ut comes 

 ejus moriendo fieret. 



Barlaan respondit : Non debes, fili, judiciis Dei contraire. 

 Ego enim fere sum centum annorum, et in hac heremo 

 uniios LXXV peregi. Suscipe ergo , karissime , quae a Deo de~ 

 creta sunt. Deinde ad quosdam miltit eum fratres procul ha- 

 bilantes ut afferrent ei quae ad sacram hostiam consecrandam 

 erant necessaria. Tune confortatus Josaphat , injunctum velo- 

 citer ministerium implevit. Ita longa via peracta et allatis pro 

 quibus ierat , offert sacrificium Deo sanctissimus Barlaan et 

 communicans ipse tradidit et Josaphat intaminata Christi mys- 

 teria. Deinde consuetum percipientes cibum, aedificatoriis 

 quoquc verbis alebat animam Josaphat per lotam diem et 

 noctcm illam. Mox iilucente die, elcvatis manibus et oculis et 



(1) J.Billy, p. 409. 



