11 



Onder het bestuur van Don Raphael Mora(1849 1859) droeg 

 de aanleg van vele belangrijke wegen, vooral van den rijweg 

 naar de haven van Pu n tas Arenas aan de kust van den Stillen 

 Oceaan, belangrijk bij tot de ontwikkeling van landbouw en handel. 

 Niettegenstaande den oorlog tegen Walker, de cholera die 

 op dien oorlog volgde en de bevolking decimeerde, en de dus 

 ontstaande schaarschheid van arbeidskrachten en kapitaal, bereikte 

 de uitvoer van koffie in 1S61, 100.000 quintalen. De prijzen van 

 toen af voor Costa-Rica koffie besteed, vooral in Engeland, maakten 

 dat bijna alle andere landbouw verlaten werd, en in 1884 werden 

 360.000 quintalen koffie uitgevoerd, de grootste oogst ooit door 

 het land geproduceerd. 



Cultuur en productie. 



Bij het aanleggen eener koffieplantage, waar de planter zijn eigen 

 ppinire vormt, zooals gewoonlijk het geval is, worden de zaden 

 in Mei uitgelegd en zijn den volgenden Mei gereed tot uitplanting. 

 Twee jaar na het uitplanten verkrijgt men reeds een weinig koffie, 

 en bij driejarigen ouderdom is er een vrij goede oogst. De opbrengst 

 blijft elk jaar vermeerderen, tot de aanplant zeven jaar oud is, 

 wanneer de volle oogst verkregen wordt. 



Bij den aanleg van het plantsoen worden de plantjes op 10 

 tot 15 voet afstand in elke richting geplaatst, hetgeen gemiddeld 

 500 boomen per acre maakt. De koffie is een teere plant, en heeft 

 bescherming tegen wind en zon noodig. 



Hiertoe worden bananen, en een snelgroeiende wijdgetakte boom, 

 de witte Porro genoemd, geplant. Deze laatste wordt ook in dichte 

 heggen rondom het veld geplant. In het eerste jaar worden kleine 

 tusschenplan tingen, zooals van aardappelen en boonen, niet na- 

 deelig geacht. Waar het land zeer vruchtbaar is, wordt de jonge 

 boom getopt als hij een jaar oud is, en laat men twee takken 

 uitspruiten, die bij het einde van het tweede jaar getopt worden, en 

 waaraan men weder twee takken laat groeien. Dit toppen geschiedt, 

 om den boom te beletten zoo groot te worden, dat het moeielijk 

 wordt de vrucht te verzamelen, maar het toppen en snoeien wordt 

 nu niet zoo veel meer toegepast als vroeger. Nadat de aanplant 

 begint vrucht te dragen, is vijf of zesmaal wieden elk jaar noodig. 

 Dit wordt geheel door handenarbeid verricht, en de cultuur 

 moet zeer primitief zijn. Onmiddelijk voor den pluktijd, keert een 



