25 



volle kracht beschouwd. In het algemeen wordt hij na twintig 

 onvruchtbaar, hoewel hij, met behoorlijke zorg behandeld, nog veertig 

 jaren vrucht kan dragen. 



De koffiecultuur, zoowel in deze provincie als in die van Rio 

 de Janeiro, heeft dikwijls van droogte te lijden. Zooals boven 

 aangegeven werd, is vorst een tweede gevaar, aan hetwelk de oogst 

 blootstaat, vooral in de provincie Sao Paulo. Er zijn af en toe, 

 vorsten gedurende de wintermaanden, dat is van Mei tot Augustus. 

 Het is echter zelden het geval, dat zij zwaar genoeg zijn, om eenige 

 werkelijke schade te doen. De schade aan den oogst van 1885/86 

 door vorst, was zonder voorbeeld gedurende vele jaren. Van tijd 

 tot tijd, en in beperkte streken, veroorzaken rupsen verlies; maar 

 in tegensteUing met die van Rio de Janeiro, is de koffie-industrie 

 van Sao Paulo, vrij van eenige insectenplaag. 



Oogsten en bereiding. De eerste bloei heeft gewoonlijk in Septem- 

 ber plaats (somtijds in Augustus) en de laatste somtijds zoo laat 

 als Januari. De bes begint zich in November te vormen en rijp te 

 worden in April of Mei, op welken tijd de inzameling begint. 



De rijpe bes is ovaalvormig, en van eene dieproode bijna purper- 

 kleur. Zij bestaat uit een vleezige buitenhuid, en daarbinnen een zoet, 

 slijm dat somtijds n, somtijds twee boonen omvat, zooals 

 hieronder verklaard zal worden. 



Bij de inzameling worden de bessen met de hand van de takken 

 gestroopt, en geborgen in manden of op lakens. Zeer weinig zorg 

 wordt bij dit werk gedragen, en groene bessen, bladeren en twijgen, 

 worden met de rijpe bes gelijk afgestroopt. Dit gebrek aan zorg 

 heeft een meer of minder onreinen toestand der koffie ten gevolge, 

 nadat zij voor de markt bereid is, niettegenstaande de verschillende 

 voorafgaande reiniging^^processen die de boon ondergaat. 



Een dezer processen is het wasschen der pas ingezamelde bessen 

 in ondiepe gemetselde bakken, gevuld met water. Dus gewasschen 

 wordt de koffie te drogen gelegd op uitgezochten grond, de terreiro 

 genaamd, die geheel aan de zon bloot staat, en bevloerd is met 

 eenig hard materiaal, klei, steen, of cement. 



Hier blijft zij gemiddeld drie weken, waarbij zorg gedragen wordt 

 haar voor den regen te beschutten, waartoe meer of min veelvuldige 

 overbrenging onder bedekking noodig is. Gedurende het droogproces 

 wordt de schil der bes bijna zwart, en vormt een broos hulsel, terwijl 



