58 



een dcnlc, on daar zij elkander om de maand opvolgen, kan men 

 gemakkelijk begrii])cn, dat dezelfde boom, zelfs de/elfde tak vruchten 

 draagt, die in grootte en graad van rijpheid verschillen. 



De vruchten der December bloemen worden bijv. het eerst rijp, maar 

 daar zij eenc srele kleur verkreiren hebben door de brandende zon 

 van juni en Juli, leveren zij slechts een middelmatig i)roduct; die 

 van Januari worden omstreeks September of Octobcr rijp, en in 

 de buitengewoon hoog gelegen plaatsen, waar de temperatuur blijft 

 staan op 10 tot IS" Raumur, worden zij het laatst rijp, zoodat 

 tot Maart en Ai)ril de boomen nog bedekt zijn met vruchten in al 

 de verschillende phasen van ontwikkeling. 



De landbouwer, die zorg draagt voor zijn oogst, plukt langza- 

 merhand de eerste vrucht, die rijp wordt, droogt en bewaart die 

 voor zijn persoonlijk gebruik; al is dit niet voldoende voor een 

 jaar, dan ten minste toch voor de eerste maanden. 



Als de rijpheid geconstateerd is, en hij niet in staat is al de 

 koffie zelf te oogsten, hoe groot zijn familie ook is, dan zorgt hii 

 voor provisin, inviteert zijne buren en vrienden, die somtijds van 

 een grooten afstand komen, en op het geluid van de trom, ge- 

 holpen door den geliefden drank tafa" verstrooien zij zich overal 

 en plukken. 



De geheele oogst wordt op hoopen verzameld, die aan regen 

 en zon blootgesteld blijven tot het vruchtvleesch of de pulp verrot. 

 Hoe grooter de hoop is, des te sneller heeft de rotting der pulp 

 plaats. De boon zelve is omgeven met een waterdicht huidje, 

 ,,hoornschil" genaamd. Tusschen deze hoorn schil en de buiten- 

 huid bevindt zich een zoet, gomachtig vruchtvleesch, dat onder- 

 hevig is aan bijna onmiddellijke gisting. Zie een hoop pasgeplukte 

 bessen ; zij zijn helderrood en heerlijk frisch ; laat ze een nacht in 

 den dauw, en een dag in den zon liggen, en in plaats van het schoone 

 gezicht van den avond te voren^, ziet gij slechts eene gistende 

 massa. Nauwelijks vier en twintig uren waren hiertoe noodig. 



Een hoop van middelbare grootte, bijv. van 10 vaten, overeen- 

 komende met ongeveer 330 pond bereide koffie, laat men dus vijf 

 a zes dagen liggen, waarna hij uitgespreid wordt, en gedurende de 

 volgende zeven of acht dagen aan de zon wordt blootgesteld. De 

 regen kan komen zonder de koffie te bederven, omdat als de 

 hoornschil niet gebarsten is, het water niet door kan dringen ; als 

 echter, geholpen door de zon, het huidje scheurt, of droog genoeg 



