174 MEMOIRE 



10. 

 Cicero, de Legg., lib. II, capp. 25 et 26: 



Athenis jam ille mos a Cecrope, ut aiunt, permansit, ocius terra humandi : quam 

 quum proximi injecerant obductaque terra erat, frugibus obserebatur, ut sinus et gre- 

 mium quasi matris raortuo tribueretur, solum autem frugibus expiatum ut vivis redde- 

 retur. Sequebantur epulae, quas inibant propinqui coronati : apud quas de mortui laude, 

 quum, quid veri, erat praedicatum (nam mentiri nefas habebatur), justa confecta erant. 

 Postea, quum, ut scribit Phalereus, sumptuosa fieri funera et lamentabilia coepissent, 

 Solonis lege sublata sunt. Quam legem , etc. 



De sepulcris autem nihil est apud Solonem amplius quam nequis ea deleat, neve alie- 

 num inferat : poenaque est, siquis bustum (nam id puto appellari TufJt/3ov), aut monu- 

 mentum, inquit, aut columnam violarit, dejecerit, fregerit. Sed post aliquanto, propter 

 has amplitudines sepulcrorum, quas in Ceramico videmus, lege sanctum est, nequis 

 sepulcrum faceret operosius quam quod decem homines eflecerint triduo. Neque id opere 

 lectorio exornari : nee Hermas hos, quos vocant, licebat imponi : nee de mortui laude, 

 nisi in publicis sepulturis, nee ab alio, nisi si qui publice ad earn rem constitutus esset, 

 dici licebat. Sublata etiam erat celebritas virorum ac mulierum, quo lamentatio mi- 

 nueretur. Habet enim luctum concursus hominum. Quocirca Pittacus omnino accedere 

 quemquam vetat in funus aliorum. Sed ait rursus idem Demetrius increbuisse earn fune- 

 rum sepulcrorumque magnificentiam, qua? nunc fere Romae est. Quam consuetudinem 

 lege minuit ipse. Fuit enim hie vir, ut scitis, non solum eruditissimus, sed etiam civis 

 e republica maxime, tuendaeque civitatis peritissimus. Isle igitur sumptum miuuit non 

 solum pecunia, sed etiam tempore : ante lucem enim jussit efferri. Sepulcris autem novis 

 finivit modum. Nam super terras tumulum noluit quid statui, nisi columellam, tribus 

 cubitis ne altiorem, aut mensam, aut labellum : et huic procurationi certum magis- 

 tratum praefecerat. 



H. 



Cicero, de Offic., lib. II, cap. 17 : 



Theatra, porticus, nova templa verecundius reprehendo propter Pompeium. Sed doc- 

 tissimi non probant, ut et hie ipse Panaetius...., et Phalereus Demetrius, qui Periclem, 

 principem Graeciae, vituperat, quod tantam pecuniam in prseclara ilia propyla?a con- 

 jecerit. 



12. 



Lex. Rhet. ad calc. Pholii, p. 667, v. Ei'cr 

 ["Exptvw $e -co.*:, e<'aayyeXt's], ^ p& tyikfyopos, ytkitov xo&e&jpVeov , tie 



<I>aXx /; ous , jiKiu 



I. Meier (ad Lex. Met., v. Ehayy.) veut prendre dans le texte de Pollux les mots de XJT tn 



