8 VITA BELGARUM 



suetudinem etiam majorum suortira liberiorem ad certiores 

 regulas reduxerunt. 



De fabularum quidem necessario intellectu non est quod 

 multis disseram. Suppeditant illae pneclara atque illustria or- 

 namenta, quibus et nos , sed cum judicio, uti possumus, 

 in ingenii prsecipue amoenioris lusibus; illud tamen cavea- 

 mus, ne sacram aut divinam tractantes materiam, Jovem 

 v. c. cum Deo, Herculem cum Christo quasi in scenam pro- 

 dire faciamus. 



Nee vero omittendum est illud literarum studium, quod 

 illi profitentur, qui Rhetorici vocantur, promendaeque inde 

 sunt maxime insignes figurae, quoe egregio lumine ac splen- 

 dore orationem perfundunt. Neque hie tarn anxie veterum 

 vestigia sequi velim, ut in depingendis rerum variarum 

 imaginibus ne latum quidem unguem ab iis discedere au- 

 deam; imo tentanda via est, qua novas, sed naturae ac tem- 

 pori accommodatas , et ad rerum dignitatem aptas ipsi fin- 

 gamus, inque eo Romanorum exemplum sequamur. 



Jam rectam. veterum imitationem , quae miram elegantiam 

 et gravitatem carmini addit, mente et cogitatione melius 

 complector, quam verbis declarare possum. Primum enim 

 diligenter ratio est habenda, quos et in quo carminis ge- 

 nere imitemur , videndumque ne specie boni fallamur ; deinde 

 tot ac tarn di versa sunt hujus rei genera, species, modi, ut 

 ea usu et exemplis, non pra3ceptis addiscantur. 



Aliarum praeterea rerum scientia est comprehendenda, sine 

 qua versuum sajpe exoritur volubilitas jejunorum et exilium , 

 in quibus praeter inanem sonitum nihil est quod legentem 

 ullo modo permulceat et alliciat, si tamen sonitus, nulla 



