i2 VITA BELGARUM 



laudem Monasterii Verthinensis , cujus initium dedit Paquot, 

 Tom. VI, Mem. pag. 160. 



Singula de propriis si gaudent mania sanclis , 



x. Si toll unt animos, illos habitura patronos, 



Werthina cur similem non sumit in ordine sortcm ? 



N. BETHUNIENSIS ( E VERARDUS ) , 



m. floruit. 



BETHUNIENSIS. 



Anno milleno, centeno bis duodeno, 



Condidit Ebrardus Gnscismum Bethuniensis; 



ut canit sequalis Everardi. Grammaticam appellavit Graecis- 

 mum ab insigniore libri parte, in qua de vocibus a Graeca 

 lingua exortis disseruit. Prodiit Grammatica ista A i483 et 

 1490 Lugduni , tota versibus latinis composite, quos ex tri- 

 bus sequentibus nos discere jubet Paquot. Tom. XIII, 

 Me'm. pag. i65. 



Est arbor Taxus, si dicas ficec : animalque, 

 Hie si prsecedal; etiam melota vocatur.- 

 Dicitnr a multis etiam sub nomine pellis. 



AElianus narrat Cretenses jussisse pueros leges, quas ideo 

 versibus erant complexi, ediscere : idem ohm faciebant Gram- 

 matici, diuque mos iste invaluit. Me puero scholas etiam 

 personabant 



Mugilis et cucumis coraposlaque ab addere et assc ! 



