QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 35 



conscripsit p. 184 i85. Et Stenemolam laudavit, p. n3. 

 Ipse deinde variis artibus animum excoluit, iis praecipue 

 quae arctiore vinculo cum poetica sunt conjunctae. Erat euim 

 illi tarn apta manus ad pingendum, sculpendum firigendum- 

 que, ut fere excelleret. Hominum autem mores cognovit 

 factis per Galliam , Hispaniam et Italiam itineribus. Fuit ab 

 epistolis et consiliis interioribus primum Joanni Taverae To- 

 letano, cardinal!, deinde in patria illustri Georgio ab Eg- 

 monda, praesuli Trajectensi ; postremo a Carolo V, imperatore 

 in Africam accersitus, ut idem sibi officium praestaret, in 

 itinere mortuus est, annos nondum habens viginti quinque. 

 Quod si longior ei vita contigisset, dignus aevo Augusti 

 evadere et cum optiinis illius temporis ingeniis certare po- 

 tuisset. Vel unus iste basiorum libellus tot doctissimorum 

 hominum testimoniis honorificis ornatus est , quot vix ullum 

 ex antiquitate poema. In omnibus Secundi carminibus re- 

 gnat elegantia vere Romana. Dulcis est ubique et venustus, 

 ipsi saepe versus cum amatore quasi languent, simplex nitet 

 inn ml it iis, ut puella Horatiana. Sed in his ipsis I a men mun- 

 ditiis est negligentia quaedam , qualis viros decet , quam sen- 

 tire , non describere possis. Sed de basiis hoc unum dicere 

 restat, quod in iis Secundus se ipsum superaverit. Praeter- 

 quam enim quod rei inventio est aeque lepida atque nova, 

 nam ante eum nemo nee Graecus, nee Latinus, quantum 

 equidem sciam, in hoc argumento ita perpetuo versatus est, 

 dii boni! quam fertile, quam luxurians illius ingenium esse 

 dicamus , qui de re, ut est, tenui, tola novemdecim car- 

 mina diversis adstricta numeris ita composuerit, ut ea non 

 ex ore juvenis Batavi , sed ipsius Veneris coelestis effluxisse 

 yideantur! Quam suavem finxit basiorum originem! 



5. 



