38 VITA BELGARUM 



Concurrent lepidae juvenum, me judice, lurmsc, 



Mixtique virginum chori , 

 Inter odoralas myrtos et amcena rosarum. 



> Tenacibusque brachiis, 



Colla per undique, labraque hiantia, molllaque ora 



Figent suave basium , 



* Turn qui moiling os sperato admoverit ori, 



Amabilis Incise satur, 

 In gremium uominae Iseto clamore redibit; sq. 



Sed hoec ad istam poetarum recentiorum explicatioriem 

 pertinent, qua Burmannus Lotichium, alii alios ornaverunt. 

 Vellem Laurentius Santenius eadem Secundum ornasset, 

 quod sibi proposuisse dicitur. Fuit certe et ipse egregius 

 poe'ta, nee vulgaris in hac re judicii, ut Burmanni discipu- 

 lum facile agnoscas. Qualis quidem fuerit commentarius , 

 quern a nescio quo in Regiam pecuniae, festivum nostri poe- 

 matium, esse conscriptum dicit Vulcanius in Syllog. Epist. 

 ed. Antonii Matth. p. 68, ut statuere noil ausira, ita illud 

 haud dubitanter affirmem , Secundum isto honore non minus 

 dignum fuisse quam Lotichium. Equidem generosum ado- 

 lescentem, si quis naturae impulsu ad haec studia feratur, 

 moneo atque hortor, ut tarn jucundo fructuosoque labore 

 suum ingenium alat et corroboret. Morhof. T. I, Polyh. 

 p. 1066, in Elegiis Lotichium prsefert Secundo. Fuit Lotichius 

 egregius plane ac divinus poe'ta, nee tamen ei cedit Secun- 

 dus. Magnus fuit uterque, sed magnus in suo quisque ge- 

 nere. Habet Lotichius in quo regnat, habet Secundus, ut 

 adeo suis uterque meritis spectari sestimarique debeat. Sed 

 difficile est omnibus placere ; ne Jovi quidem tarn f'elici esse 

 contigit. Ergo, quoniam hoc omne displicere, rei de qua 

 agatur virtutem non diminuit, videndum est, quinam sint, 

 quibus displiceas, et an jure displiceas. Sic Chr. Adolph. 



