QUT LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 83 



Summos suze setatis homines , nee minus ab iis colebatur. 

 Quicunque in Belgio, Hjspania et Lusitania doctrinae gravi- 

 tate et elegantia elucebant, his amicitia Grudii avide pete- 

 batur. Absens absentem litteris dignatus est M. Hieronymus 

 Vida,Cremonensis, quern quidem honorem nonnulli majoris 

 pretii ducunt, quam equitem esse aurei cujusdam velleris. 

 Equites enim , non dicunt , quotannis , ut olim consules , 

 sed quotrdie possunt creari, neque, ut ereeris, optimi poetae, 

 et docti hominis nomen adferre opus est. Sed Vidse vix sin- 

 gulis nascuntur saeculis , nee ad eos scribunt , nisi in quibus 

 aliquam sui similitudinem perspiciunt. Grudius rei publicae 

 causa Venetias profectus , ibi mortuus et splendido funere 

 a S. P. Q. elatus est. Scripsit Negotia, sive poemata sacra, 

 de quibus vide Vulcanium in Proef. Carm. Trium fratrum Bel- 

 gicorum, et P. Scriverum de gente Nicolaia, pag. 867 in Se- 

 cundi poem, et otia, sive poemata profana, in quibus Elegize, 

 Epigrammata, hendecasyllaba , Funera, Epistoke et Sylva con- 

 tinentur, edita a B. Vulcanic, A. i6ia. Genus scribendi et 

 ratio metri , simil ia fere sunt 4ngenio Catulli et Propertii. 

 Utrumque habet negligentiam quamdam , quaa tamen et grata 

 et casta est. In elegiis talem se praestitit, ut stirpem Nico- 

 laiam facile agnoscas. Ego quidem ingenii luxuriem, et vena? 

 ubertatem ubique fere miror. Notissima quaeque et passim 

 ab antiquis poe'tis decantata , mira novitatis gratia induit. Cui 

 non dicta est vitas humanae brevitas et damntim irreparabile? 

 Neminem tamen Grudium legisse poenitebit, I Eleg. Ill, pag. 5. 



Quamvis saepe sua intoreat Diclynna scnecta, 



.Exuat et rutilae cornua hina facis : 

 Laminibus tamen usque novis sua damna repensat, 



- Vecta iterum gemino per loca sueta hove. 

 Quum sennit, vetere* volucris Jovis abjicit annos; 

 Tempora qui reparet lubricus anguis habet. 



II. 



