80 VITA BELGARUM 



Aut quid Orontea crines perfundere myrrha ? 



Teque peregrinis vendere muneribus? 

 Naturseque decus mercato prodere vultu , 



Nee sinere in propriis membra nitere bonis ? 



. 



Ad quern locum Burm. laudavit Grudii imitationem I Eleg. 8. 



a Pyxide composites, Hieronyme! projice fucos, 



Et fuge incntita velle placere coma. 

 H<ec tibi, si nescis, deformant addila form am , 



Ut nequeas propriis ipsa nitere bonis. 



Nec invenuste P. Winsemius Amor. Eleg. V , 



Candidior nivao cum sis, men vita! ligustro, 

 Qui potcrunl minium Mincia ferre gen* ? 



Tota tua et facies albedine lilia vincat, 



Mincia quisnam ostro tincta labella dedit? 







Sed torn multa sunt in Elegiis Gr.udianis , aevo Augusto 

 digna, ut longum sit vel singula attingere. Lib. II, Eleg. II, 

 pag. 19, ad uxorem Annam Cobellam, quum aeger in Hispa- 

 nia decumberet, et lib. II, Eleg. Ill et IV, Tibullus, credo, 

 se composuisse vellet. In elegia tertia Musam alloquitur, ut 

 pro se in patriam et domum paternam eat : 



Ingredere. Invenies subito tibi cuncta patere 



Ostia, et in tola gaudia multa domo. 

 > Prima parens gressu tremulo properabit Elissa , 



Sive trahet fusos , textave pinget acu. 

 v Parte alia celeres invadent colla sorores , 



Vixque sinent mairis basia habere locum. 



Apparet ei ante oculos fuisse suavissimam Ovidii Episto- 

 lam. Trist. Ill, 7 : 



Vade salutatum subito perarata Perillam 

 Littera, sermonis fida ministra mei. 



