QUI L-iTINA. CARMINA SCRIPSERUNT. 91 



JEncomium solitudinis versibus rhytmicis A. i566, imagi- 

 nem patientiae, Odas, Psalmos, alia. Ex his nonnulla collegit 

 Gruterus torn. Ill Del. pag. 667 680. Colloquium urbani 

 et solitarii, ad earn fere rationem corapositum est, qua lupi 

 et canis apud Phaedrum. Pag. 667 : 



Et prior urbanus : vegeto , inquit , corpora quum sij, 

 Ecquid edis, qnaeso ? S. Panem modicnmque polcntat, 

 Atque olus interdum, tenui aut cum lacte legumen. 



U. Haec tibi solus habe : sed lasso porrige potum. 



S. Ecce tibi ante peclcs puteus , quantum libet , hauri. 



U. Num carnes comedis ? S. Non sum lupus. U. Anne Corinthi 

 Splendida vasa tibi ? S. Saimis jucundius utor. 



U. > Quis coquus est. S. Ignis. U. Famulus quis ? S. Nolo alere hostem. 



Eadem pectoris ingenui simplicitas, in aliis Musii carmini- 

 bus apparet. Nee lyrica tamen, nee elegiaca sunt exactae 

 puritatis. Non pessimum est illud in Ciconiam Delphicam, 

 pag. 677, sqq. 



Clarum Batavise oppidum 

 > Quum forte Delphos, nobile 

 Incendium prosterneret, 

 Non cana quantum proiimis 



* Vidit vetustas saeculis. 



* Res tune stupenda et omnium, 

 Jodoce, v a turn rt rhetorum 



Vulganda linguis accidit. 



Ciconia nidum fecerat in summa domo, qu etiam flam- 

 mis corripiebatur. Avis ista suos pullos orani modo servare 

 conabatur : 



Donee piis conatibus 

 Frustrata , speque perdita 

 Se sponte in ignem conjicit, 

 Cum dulcibus natis snis, 

 Malens honeste common 



Quam non pia esse et vivere. n 



12. 



