QUI LATINA CARMINA SCUIPSERUNT. uy 



L. 62, c. 7. Eminebat cognitione litterarum antiquarian, juris 

 civilis , rei poeticae et inprimis inusicaa , ad quam nimis de- 

 flectere videbatur Justo Lipsio in Sylloge Epist. Burm. Tora. I, 

 pag. 96. Virgilium memoria tenuisse dicitur; atque hoc affir- 

 ii 1,1 ni bina , qua? exstant poemata , in quibus Musaeum de 

 amoribus Hems et Leandri , et Dionysium Alexandrinum de 

 situ orbis, ex Grasco in Latinum sermonem convertit. Utra- 

 que edidit Antv. 1576. Musasi versionem repetiit M. Roverus 

 in ed. A. lySy. Musaeus mortem amantium, interprete Papio, 



ita describit, pag. 76. 



{) t 



Ilia moranii oculis semper vigilantibns instant, , 



c 11- i i, , 



> Sollicilas ammo volvebat saucia curas. 



Jamque Aurora adcrat : sponsum nee viderat Herd.' 

 Ergo oculos per terga marls circumtulit ampla , 

 Errantem si qua spectaret forte maritum, 

 Exstincta face : quern turri conipexit nt ima 

 Collidi exanimem, jactatum fluctibus atris, 



> Continue pictain rumpens a pectore vcstem, 

 Praecipilcm sese turns de vertice jecit. 



Sic Hero exanimi superest est exstincta tnarito, 



Seque ill! Minima quoque sunt in morte politi. 



i -ir-r/y 1 



In Dionysio Alexandrino longe majorem difficultatem exper- 

 tus est. De ea versibus elegantissimis exposuit in Dedicatione 

 Ed. Haverc. A. 1786. 



Nam nee adhuc cceptis apli mini grandibus anni 

 Exstiterant : nee quam multis placuissc vidcbam , 



> Libera vertendi ratio, atque effusa juvabat. 



> Arctior at quaedam, quamvis magis aspera cultu, 

 Tentata est : totidem iluin singula versibus opto 



Exprimere ; et, linguae ni vis diversa repugnet, 

 Poene etiam paribus Latio transcribere verbis. 



Eandem operam Dionysio olim navavit Festus Avienus , 



