QUI LATINA CARM1NA SCRIPSERUNT. 127 



Cognovi tamen e biblioth. Eruditi orbis (Boekzaal der ge- 

 leerde weereld ) , A. 1767, mens. octobr pag. 46o,Canne- 

 gieternm brevi post hunc libellum esse nactura. Contine- 

 bantur epistolae modo quinque, disticha a83. Ex specimine 

 ibi prolato si judicare liceat, valde optem ut etiamhoc Harii 

 opusculum fuisset editura. Cognatus Cannegieteri , ad quern 

 omnia hujus Mss. pervenerunt, frustra de ea re a me appel- 

 latus est. Sed ex tristibus poeticam Harii facultatem satis 

 cognoscemus. Jamprimum se ad Ovidii exemplum ita lectori 

 excusat. 



Hoc opus horrisono bellorum tempore feci, 



In quo, ni placeant, qualiacunque legis, 

 Cladibus oppressus, dum surgerel istud , iniquis, 



Et curis, reputa, pluribus, auctor rratn. 

 Mens hebetata malis torpebal, et olia terapus 



Pieridum studiis non satis apta dabat. 

 Si vitii quid inesse vides, ill forte videbis, 



Soriis et afflicti temporis esse puta. 

 De quibus adraonitus, paullo magis, augnror aequus 



Censor in auctorem me, bone lector, eris. 



Hanc Hario veniam nemo aequus negabit. Sed ea illi longe 

 pluribus locis , quam Ovidio est tribuenda. Non me latet 

 quid in Ovidii Tristibus nonnulli culpent , quod nempe justo 

 stepius eadem chorda oberret. At isti judices sunt nimis fasti- 

 diosi, et naturam human* tristitioe aut ignorant aut ignorare 

 volunt. Harius autem in Tristibus ampliorem habuit mate- 

 ri.un. qui miserias patriae cum suis conjungat. Hinc major 

 in eo varietas. Sed in puro et casto dicendi genere , arte et 

 ingenio multum ab Ovidio superatur. Ut enim Catapotia , 

 Climata , Ceimelia , Phtisis , aliasque elegia indignas voces 

 omittam, multa carmini immiscet, quse solute orationi tan- 

 turn propria sunt, pauca minus Latina, rara in leges metri 

 peccantia. Quod pag. 7 legimus, 



