i34 VITA BELGARUM 



Illic per otium (neque enim ludicris ignari oblectabantur) 

 dum consessum caveae, discrimina ordinum, quis Eques, 

 ubi Senatus, percunctantur, advertere quosdam cultu externo 

 in sedibus Senatorum, et quinam forent rogitantes , postquam 

 audiverant, earum gentium legatis id honoris datura, quse 

 virtute et amicitia Romana prsecellerent : nullos morta- 

 Hum armis aut fide ante Germanos esse ex clamant, degre- 

 diunturque et inter Patres considunt. Quod comiter a visen- 

 tibus exceptum . quasi impetus antiqui et bona aemula- 

 tione. Non valde dissimilis fuit Amelandiorum legatio ad 

 protectorem Cromwellium A. i65a. In t. Ill, Delit. Belg. 

 p. 84o , legitur Carmen L. Pithopoei in Gigantomachiam , cujus 

 altera editio etiam prodiit A. i6o3, eidemque praefixum esl, 

 Hieronymi Magii de Gigantibus caput quartum. 



~ 

 TIARA (PETREJUS), 



m. 1 586. 



WORCOMIUS. 



Magno labore et sumptu constabant olim doctrinae. Quod 

 unicuique nunc domi fere in promtu est , hoc qui tune 

 discere volebant , peregre quserendum erat. Sed augebat 

 ipsa difficultas ardorem hominum, quern in facilitate nostri 

 temporis antique illo non esse majorem, exemplis docemur. 

 Ita et Petrejus Italiam, Galliam et Germaniam literarum causa, 

 Medicinae in primis , perlustravit , quam deinde in tribus 

 Academiis, Duaci nempe, Leidae et Franequerae docuit. Graeci 

 Sermonis quam peritus fuerit, apparet ex versione Euripi- 

 dis Medeae, Gnomarum Theognidis et aliorum. Ingenii poetici 

 specimen reliquit longam satis Elegiam de Nobilitate et 



