QUI LATINA CARMINA SCR1PSERUNT. i3(j 



Tecta , levesque tubis erumperc acre fumos. 

 A K i ssi , 1 .1 mi s urgebat , portaeque propinquo. 

 Forte scncx illic consederat , otia natn turn 



* Sol medium scandens suadebat flarameus orbem , 

 Et globules numcrans illo pendcnte rotates, 



* Nescio quid tacite secum per labra sonabat. >. 



Senex ilium invitat et hospitio fovet , volensque volentera 

 in ordinem suum recipit. Ibi annos aliquot cum Monachis 

 degit. Ecce autem memoria parentum et rei familiaris Mai- 

 chum ad res humanas et vitae civilis usum revocat. . Carpen- 

 teius in discessu Malchi a pio patre imitatur discessum AEueae 

 a Didone, nimia interdum licentia. In itinere -capitur a latro- 

 nibus. Fit custos pecoris herilis, et ruri degit, pag. g58. 



Ipse cibum mihi grex semper prsebebat inemptum , 

 Caseolos pingues , et ovilli flumina lactis. 

 Scd magis umbrosura nactum nemus et loca sola, 

 Luce Deum , noctuque Deum implorare juvabat 

 Saepe queri, interdum grates miscere, superque 

 Omnia , solemnea non intcrmittere I'salmos , 

 Quos memori quondam caniatos mente tcnebam. 



Heri eum cogunt matrimonium cum serva inire. Servat 

 tamen uterque pudicitiam. Malchus fugam molitur , cujus 

 comitem servam negat. In ea re ante oculos habuit colloquium 

 Nisi et Euryali apud Virgilium, ut in fuga, qua in suscipiunt, 

 fugam AEneae per ardentem Trojam. Herus et servus eos 

 sequuntur , quo facto se recipiunt in speluncam horrendam , 

 quam leaena cum catulis tenebat. Ea herum et servum in- 

 trantes viros devorat , ac deinde Malcho et socia? antrum 

 cedit; pag. 969. 



a Tanta pudicitiae vis est, tarn grata Tonanti 



Divum hominumque patri vitae immaculata pudicac 



i Integritas , nt earn meluant attingere saevi 



1 8. 



