142 VITA BELGARUM 



Et In scribe mihi , qu* scis me vclle duobus 



Carminibus, digit! si modo tempus habent. 



Crepo tibi validum corpus, nitidumque colorem 

 Esse , nee optatis pondus abesse tuis. 



Naturalis quaedam slmplicitas est magna virtus. Sed duplex 

 est simplicatis genus. Alterum enim a voluntate , a debilitate 

 alterum proficiscitur. Quae a debilitate proficiscitur , proxime 

 accedit ad puerilem loquacitatem , quae virum dedecet. Pa- 

 quot. torn. II , Mem. pag. $i3 sqq , opera Ogerii accurate 

 enumerat, quorum inscriptiones ipsi jure ridiculaa videntur. 

 Poe'ta similis est ostendenti Graecam se linguam tenere. Hujus- 

 modi sunt Ombrontherinon libri, Euction, Melon, Nicoleocre- 

 nus , et Calliopesacheas. 



BENEDICTI (GEORGIUS), 

 if. 



m . ,588. HARLEMENSIS. 



Sweertio judice est poe'ta non poenitendus. Scripsit de 

 rebus gestis Gulielmi Nassavii , epigrammata et epitaphia 

 comitum Hollandiae. Carus fuit Dousis , Lipsio , Junio , Scri- 

 verio, aliis. Harlemo tempore belli Hispanici Delphos con- 

 cessit , cujus urbis senatui carmina sua ita dedicat apud 

 Gruterum, torn. I, pag. 5o5. 



O Batavse lumen terrae , vcnerande senatas 



* Maecenas studtis portus et aura meis; 

 Qni praebes mihi grata colendis otia Musis 



Dum novns in patri* viscera saevit Iber. 

 Quid te quid tanto referam libi munere dignum? 



Si nil , est aliquid hoc quoque , posse nihil. 

 Sin aliquid nil illud erit : superest tua reddam, 



Servasti Musas, en tibi reddo, meas. 

 Hoc quoque quod tibi reddo, tuum est, sacer ordo, quid ergd? 



Vicisti: nil jam, quod referam, superest. 



