i56 VITA BELGARUM 



Implebit ircmulis asthera quxstibus, 

 Huinectans teneras lacryraulis genas , 



Nee tu cernere maler 



i. Hoc siccis oculis queas. 



Ego haec aliquando conversa in nostrum sermonem matri 

 cuidam, non rudi litterarum, recitabam, et forte infantem 

 sinu suo fovebat. Auditis ilia Torrentii versibus. Equidem , 

 inquit , ex animo laetor me non Judaeam esse natam : nam 

 cui bono tarn diram consuetudinem ? 5> Et simul infantem 

 utroque brachio arctissime ad ubera pressit. Odam in mor- 

 tem Johannis Austriaci , quern saspius cantavit , Michael ab 

 Isselt inseruit historic sui temporis , pag. 617, sqq. Hanc 

 Paquot. Tom. II , Mem. pag. 97 , appellat frigidam , judex in 

 eo , ut mihi videtur severior. 



Reliqua etiam Torrentii Lyrica plena sunt spiritus vere 

 poetici , nee minus quae profudit in laudem Balthasaris Ge- 

 rardi , illius qui Gulielmum I, Delphi s occidit; cujus facti 

 Torrentius fuisse videtur conscius. Cfr. Burmann. ad Epist. 

 Torrentii, pag. 48o. Quae de supplicio 'et constantia Baltha- 

 saris canit, similia fere sunt oculis Juliani, quos cum ve- 

 nustate terribiles appellavit Ammianus Marcellinus, lib. XV, 

 pag. 53. Haec sunt Torrentii, pag. 3n. 



Moi temet ipso clarror, liorridis 

 Non te mover! suppliciis sinis. 

 Slat lictor intentans secures 



Verberaque et gladios et ignes, 

 Unguesque et uncos. 

 At tu irretorta singula perferens 

 Cervice , mentemque indomitam gerens , 



Non vece testa tus dolorem , 

 - Non gemitu; sed in astra vulius 

 Figens viriles, nee limidus mori. 



