i64 VITA BELGARUM 



Nee mora, nee requies, studiorum dulcibus amens 

 Immoriturcuris, et vescos carpitur artus, 

 Abdicet ut vliam vilae immortalis amore. 



De vitse virilis usu contraria narrat Meursius II Ath. Belg. 

 mores nempe Dousse ad omnem humanitatem esse factos , 

 nihil tetricura in vultu, nihil in congressu asperum habuisse. 

 Difficile omnino mihi videtur illud carrainum genus in quo 

 doctrina aliqua tractatur; et, quum docendo magis quam 

 delectando sit accommodatum , didacticura appellari solet. 

 Hujus difficultas etiam turn augetur, si argumentum sit de 

 rebus a vulgi cognitione remotis atque abstrusis. Jam qualem 

 esse juvenem dicamus, qui rerum coelestium quinque libros 

 fuerit adgressus , inque iis, quidquid ad coeli stellarumque 

 formam et materiem, non ex Mathematicis , sed .philosophise 

 fontibus exposuerit? Horum autem librorum modo unum 

 legimus, ab ipso speciminis causa editum quern praeclaris 

 laudibus extollit Dan. Heinsius. Heinsii verba apponere mihi 

 libet. Ut de aliis nihil dicam, coelestium libri non censo- 

 ris modo notam non metuimt,sed et cum suminis poetarum 

 ingeniis alibi contendunt. Sive em'm argumentum spectes, 

 grave, imo sublime est : et quod vetustissimos illos sa- 

 pientia? sacerdotes erudite reprsesentet , qui Musarum nec- 

 tare et ambrosia res imbuebant gravissimas, et cum oblec- 

 tando docereiit, multo tamen magis docendo oblectabant. 

 Jam si dicendi genus et orationis formam videas, talis est, 

 ut sine tumore interdum assurgereconetur, sine supinitate 

 rursus certo quodam ambitu feratur : quae denique Virgi- 

 lianam ita nonnunquam exprimat castitatem, ut plus a 

 Lucretiana tamen ubique trahat simplicitate , cujus anti- 

 quiores voces, nee inepte, et quod pauci hac aetate solent, 

 suo loco interserit. Heinsii dicta confirment, quse pag. 3a 

 de ccelo , Dei sede , canit. 



