QUl LATINA CARM1NA SCRIPSERUNT. 167 



tram, Ovidianae respondentem. Argumentum sane longesua- 

 vissimum; in quo primus , quantum equidem sciam, elabo- 

 Kavit Propertius IV , El. 3 , quern secutus est Ovidius in 

 Heroidum Epistolis , quarum nonnullis respondere heroas 

 fecit Sabinus , et deinde raulti ex recentioribus. Nee defuere 

 qui ipsi epistolas finxerint, aut falsis nominibus utentes, aut 

 ex historia patrise suae, aut aliarum gentium ea petentes. 

 Cfr. Burm. ad Lotich. V. i3, qui tamen non recte inventi 

 gloriam Ovidio tribuit. Melius deinde Broukhusii et Heinsii 

 sententiam refellit ad Propertium IV, 3, immemor eorum, 

 quas ad Lotichium scripserat. Commendat ibi Burm. hoc 

 exercitium juventuti laudem poeticam ambienti, laudatis a 

 Burmanno exemplis; adde J. Van Den Broucke, qui dedit 

 Epistolam AEneae ad Didonem , et Protesilai ad Laodamiam ; 

 Johan. Darchium Venusinum , Deidamiae ad Achillem ; 

 C. Barhei Epist. Ammonis ad Thamaram sororem et Tha- 

 mara ad Ammonem Poem. Tom. HI, p. 26. sqq. Atque ego 

 ejusmodi argumentum multo jucundius et utilius esse 

 arbitror, quam cramben sexcentiesrecoctam, amores cantare. 

 Fuit ,i ii I cm Dousa, ut pater illius, a natura aptior suavitati 

 cuidam austere , quam facilitati Ovidianae ; multa igitur 

 habet genium Catulli referentia, in quibus hoc carmen egre- 

 gium appellari fas est, p. 93. 



MEMORISE SACRUM. 



Tune etiam , Cammi, raptiu juvcnilibus annis, 



v Hen ! deaiderium linquis inane tui. 

 - Nee mihiin Albionum dumlinlea tendimus oras, 



Excipercah! fugientcm ore animain Hcuit? 

 Dicere nee morienti alta ter voce, vale! Eheu 



* Quam diversa mcis fata fuere tua. 



Nam dum veliferis tranamuj puppibus aequor, 



- Tranasti stygios fk-bilis umbra lacus ! 



