QUI LATINA CARMINA SCRTPSERUNT. 177 



lamia, Epigrammata qusedam recepit Gruterus , torn. IV, Del. 

 pag. 546 562. Sed titulos omisit, quo fit ut intellects sint 

 difliciliora. In paucis tamen adjecit, ut in Carmine ad Regi- 

 nam Anglorum, ex quo de caeteris tuto statuere possumus. 



Elizabctha caput regni columenque Brilanni, 



Te quibus in coelum laudibus usque feram? 

 * Principe qua nostro niliil est august ins aevo, 



Quaque capax , doctum nil magis orbis habet ; 

 v Quam Charis Ambrosi.c pavit lepidissima succis, 



' Quam 1'ovit gremio docta Minerva suo ; 

 Nectareis cui blanda favis oa suada rigavit 



(J>i;r simul et linguam finxit et ingenium; 

 Quseque, quod est raruin, calles idioinata linguae 



Plurima,principibus nonbenenola viris. 

 Argolicam, Latiam, Thusoasque et Iberida prxter, 



Tarn bcne quam Galli, Gallica verba sonas. > 



Atque illud est unum ex melioribus. Itaque dicere nihil 

 attinet, qualis Utenhovius in aliis mihi esse videatur. 



Bacherius fuit ordinis Domini cani et Sweertio judice, ppeta 

 elegans et dulcis , Ecclesiastes eximius , ingenio excellens , 

 Graece et Latine doctus. Ego quoties hominem illorum tem- 

 porum graece doctum fuisse comperi , hoc majore laude ilium 

 esse dignum censeo , quo propius a saeculo abesset , quo 

 proverbii iustar celebraretur : Grceca sunt , non leguntur. 

 Bacherius multa scripsit ad religionis controversias pertinen- 

 tia. Poetica recenset Sweertius, Tumultum Panicum, sive Bel- 



S 



BACHERIUS (PETRUS), 



m. i6or. 



GANDAVENSIS. 



