1 84 VITA BELGAHUM 



Lampsonio non deest enuntiandi , quse velit , facilitas quae- 

 dam ; sed castigatum dicendi genus non uno loco requiras. 

 Est Epigramma Jani Dousae filii, pag. 192, ad Dom. Lamp- 

 sonium, in quo eum eximie tanquam pictorem et poetam 

 laudat. 



At quis te mclior limam his aut adderc lumen ? 

 Qui lima es vatum, lumen et arlificum. 



Franciscum ilium Florum valde laudat 1. 1. Vulcanius. In 

 ejusdem fortunam , debili manu depictam , est elegans Epi- 

 gramma B. Bauhusii, pag. 3i. Gruterus, torn. Ill, Del. 

 pag. 43 1 sqq- tabulam Lampsonii reddidit, addito ejusdem 

 Carmine Lyrico, de binis potato ribus, qui Deo impurissimis 

 conviciis lacessito , misera morte perierunt. Horum alter eo , 

 quo sedebat, loco, repente in saxum diriguit, eumque 



Conata quantum vis valuit virum 

 Conata equorum (nam tria junxerant 

 Valentium quamvis equorum 

 Coll a) loco nequiit movere. 



Fieri potest ut vera sint quse Latnpsonius narravit , gra- 

 ria et elegantia non sunt. 



w. HELIUS (ARNOLDUS), 



MIDDELBURGENSIS. 



re. 



Lusit poemata varia, excusa Norimbergae in 8 VO Hoc tan- 

 tum de Helio Sweertius et Foppens. Grut. torn. II, Del. 

 pag. n3a n 34 pauca delibavit ex Helio. In his Odam 

 de Nicolao Reufnero, comite Palatino creato. Dum tu, inquit, 

 tarn praeclare de historia patrise tuae mereris, 



