QUI LAT1NA CARMINA SCUIPSERUNT. 187 



In patriam magna omnium exspectatione redux , gravissima 

 munera gessit. In obsidione Leidensi A. iSyS, praefuit ur- 

 bano praesidio , et Academiae brevi post in eadem urbe cons- 

 titutae , curam novem et viginti annos gessit. Multas pro pa- 

 tria sua legationes obiit, fuit aggerum curandorum praefectus, 

 custos tabularum publicarum , nobili equitum ordini , et 

 supremo judicum Hollandorum concilio adscriptus. Sed tan- 

 tos ille honores magis ipse ornavit, quam splendorem ab iis 

 accepit. Nemo enim Dousae nee doctrinae varietate, nee animi 

 magnitudine , nee fide aut in patriam amore praeferendus 

 est. His ille artibus facultatem poeticam adjunxit, in eaque 

 liberam excelsae mentis oblectationem habuit. Varia exstant 

 ab illo edita Carmina, quibus otium fallebat, quod illi -ab 

 infinitis negotiis contingeret. Inest Carminibus liber quidam 

 spiritus, mos scribendi antiquior, Catullianus fere , simpli- 

 citas 1 1 oil; i ml. i , quae olim cuxa cwca, maiyw ffjtaY/iv appellabat, tarn 

 Candida denique et efficax sensuum affectuumque explican- 

 dorum ratio, ut omnis Dousa in his spiret ac vigeat. Hie 

 fere recti anirni effigiem nobis in Carminibus tanquam in 

 tabula proposuit. Quanto patriae suae flagraverit amore, cujus 

 gloriam iugenio et doctrina, saiutem virtute et armis tue- 

 batur, in obsidione Leidensi apparuit; qualis autem fuerit 

 pater, ex binis Funebrium lihellis appareat, quibus Manes 

 Jani filii est prosecutus. Ipsum elegiac primae initium, quam 

 flebile est et ab intimo doloris seiisu productum! 



"t c 



1 Quisquls adcst, favcat ; dura te carlssime rcruni, 

 Funcreis celebrat nostra Thalia modis : 



Ut qui lethifero tactus mucrone, supremum 

 Carmen olor lingua dcficiente canit. 



Non quod in hanc lucem patriis tc posse qnerelis 



Restilui sit spes ulla relicta mibi ; 



. 



