i88 VITA BELGARUM 



s Sed quum te, nate, exstincto solatia vitse 



> Omnia perdiderim , perdere verba leve et. 



In his ei Ovidius bis ante oculos f'uit. Semel in II, Fast. 109. 

 Quern Heinsio suspectum , sua imitatione comprobavit Dousa. 



Flebilibus veluti numeris canentia dura 

 Trajectus penna tempera cantat olor. 



Iterum in Epist. Heroid. VII, 3. 



Nee, quia te nostra speretn prece posse moveri, 



Alloquor, adverso vovimus ista Deo. 

 Sed raerita et famam, corpusque animumque pudicum. 



Cum male perdiderim, perdere verba leve est. 



"In fine his verbis filium ademptum urget. 



<-. Redde meum, Libithina mihi- redde improba natum ! 



Vel socium nati, me quoque junge rogo. 

 Aut redeat superas potius redivivus in oras , 



Proque ipso stygio nos vehat amne Charon. 



Janus filius iter peregre suscepit , a nobilibus aliquot ado- 

 lescentibus incitatus. De eo ita Carm. II, pag. io3. 



nobilitas, slrabam quam reddere livor 

 Coeperat , inque oculos se penetrare dolor. 

 Nempe mero et tails ventrique operata juventus, 



Quam dispar Dous;e moribus ilia mci ? 

 Haec igiliir, quum barbariem non amplius istic, 



Ut prius, in pretio cerneret essesuam, 

 > Dousiadae contra late efflorescere nomcn, 



Et fieri regni jura minora sui , 

 ' Incauto Juveni patria mutare relicta 



Plagrantes alio sidere suasit agros : 

 In ccelum tollens externa, domestica damnans 



Omnia. Quid mirum ? Mos ita noster habet. 



Utile ssepe est et jucundum ex poe'tis recentioribus, quo- 



