i 9 o VITA BELGARUM 



Haec soepius legi antea, et semper nova cum voluptate lego. 

 Atque ut olim Protogenes ex unius linese tenuitate clarissi- 

 mum pictorem Apellem agnovisse dicitur, ita ex his Dou- 

 sam talem agnosco poetam, qui et felix est in excogitando, 

 et facilis in explicando, et copiosus in ornando. Haec si in 

 Tibullo reperissemus , verba, credo, deficerent quibus ea satis 

 laudaremus. Nunc et si non flemus quidem , quum legimus, 

 miseret tamen nos patris, quern morte filii tantum vulnus 

 accepisse scribit Joseph Seal. , Epist. pag. 722 , ut biduum 

 cibo abstinuerit. Alter funebrium libellus constat jambis 

 puris, nee cedit Elegiis. Pauca restant dicenda de Echo et 

 Salinis. Echo est sine controversia Carmen , quod Dousse 

 ingenti labore constitit, sed quern melius collocare potuisset. 

 Laborant enim lusus isti suspicione et fama jucunditatis ple- 

 bejoe . et a persona Dousse et boni cujusvis poe'tse sunt alieni. 

 Ista forte placeant, si opportune loco et tempore Deam reso 

 nabilem respondere facias, mihi quidem fastidium oritur, 

 quum sexcenties 



per loca sola 



Saxa pares formas verborum ex ordine reddunt. 



Quid, quod Echo Dousiana ssepe aut Greece, aut parum 

 Latine respondeat, aut Dousa interroget; quod in tanta rei 

 difficultate fieri aliter vix potuit , Echo , si loqui debeat , 

 loquatur , ut apud Ovid. Ill, Met. vs. 38o sqq. etLotich. I, 8, 

 pag. 64- 



Hoc etiam ( quoniam tulimus pejora ) feremus 

 Si modo non bello nos graviora manent. 



Heu mihi! quae duris vox rupibus icta resultat? 



Triste quid hoc iterant concava saxa ? manent. i> 



Ad quern locum vid. Burmann. etad Antholog. Lat. Tom. I, 



" 



