

VITA BELGARUM 



N->58o, PUTSCHIUS (HELTAS), 



m. 1606. 



ANTVERPIENSIS. 



Putschius jam decimum et quartum agebat annum, ante- 

 quam Litteras Latinas disceret. Sed erat ingenio tarn docili, 

 et diligentia tarn assidua, ut parentum cunctationem mira 

 celeritate corrigeret. In Academia Leidensi doctissimis pro- 

 fessoribus carus vixit, ibique juvenis admodum Sallustium 

 edidit. Leida relicta, Jenae, Lipsise et Heidelbergse , strenuam 

 litteris operam navare perrexit, suique ingentem exspecta- 

 tionem movit quam immatura morte esse ereptam omnes 

 eruditi vehementer dolebant. Conradus Ritterhusius funebri 

 eum oratione laudavit, qua usus est Adamus in enarranda 

 illius vita p. 4^7 sqq. Scripsit Elegias et alia Carmina. Ele- 

 giis prsecipue delectabatur , et judice Rittershusio, venusta, 

 eruditaque scribendi facilitate in iis potissimum valebat. 

 Putschii Carmina a me non aliter visa sunt, nisi parva eorum 

 pars in Del. Grut. Tom. Ill, p. 84 1 855. Sed reliqua iis 

 metiens, Rittershusio plane adjicio. Spirant prseterea tenerum 

 animi misericordis sensum, isque in primis elucet in obitu 

 fratris, qui homini non duro lacrymas ejiciat. Mortuus est 

 ille in Zelandia, quo eum habitatum concessisse valde que- 

 ritur Putschius, pag. 846. 



Usque adeo Geniusve loci, aut urbs ipsa placebat, 



Ut tibi vel palria dulcior ilia foret. 

 Nee poterat febris saevique injuria morbi, 



Abstrahere a caris languida membra locis. 

 Non mater toties quoe te indignata venire 



Hinc Stadam missis jussit episloliis. 

 Et monitor tibi ssepe fui, fratresque fuerunt, 



