196 VITA BELGARUM 



diu Curia? Ultrajectinse Graphiarius, sed Leicestrianae fac- 

 tionis adjutores, causam religionis interserentes, effecenmt 

 ut illi et urbe et toto Belgio interdiceretur. Leicestrio autem 

 in Angliarn profecto, Burchius et alii ab exsilio revocati 

 sunt. Deum et religionem eximie amavit, in quo amore 

 calamitatibus non parum confirmatus esse videtur. Carmina 

 illius certe sunt argumenti plerumque sacri, in quibus emi- 

 nent Piorum Hexastichdn, Centuries Quatuor , quse et lacry- 

 mas et gaudia continent, et centuria singular-is, praepara- 

 toria precum cam precibus aliquot Antv. io3. Et quae 

 A. 1 5go jam ediderat Centurice tres sententiarum et exem- 

 plorum quae sunt decastichce. Sweertio placuit Burchium 

 appellare poetam non infelicem, et Janus Dousa, major, 

 ei gratulatus de nova Carminum editione, ita canit : 



B At vos BureLiades , valum solatia, ?Ius;, 

 i> Rite pias docUe cantu animare fides. 



Sed 5weertius judicio aurium et animi carebat in dignos- 

 cendis poetis. Dousa Burchium in omni ista gratulatione, et 

 alibi etiam, magis a pietate laudavit, quam a facultate poe- 

 tica. Nee Torrentius , cujus binas ad Burchium Epistolas 

 dedit Ant. Matth. Ep. 128 , 129 , quidquam scripsit , 

 quod ad prsestantioe gloriam pertineret. Gratulationi Dou- 

 sianae illud etiam accedit, quod ex talibus Carminibus raro 

 verum gratulantis judicium conficere possis. Quid enim ? 

 Amicum habes poetam ? Is ingenii foetus , matures nee 

 ne, publicae luci exponit. Rogat te , seu blandis precibus 

 cogit , ut librum suum aliquo Carmine ornes. Quid 

 dices ? Amicum tuum poetam esse mediocrem vel etiam 

 malum ? At hie , ut omnes poeta? , nunquam de pra3staiatia 

 dubitavit. Jtaque dicendum aliquid, quo te sine damno 



