QUI LATINA CARMINA 9CRIPSERUNT. 



ao3 



binis prioribus nos loca quaedam cum Bochio comparabimus. 

 Nobilissimus est Hymnus Hebraicus XLII. Hujus initium ita 

 cletlit Buchananus Carm. pag. 70. 



Non cervus fluvios sic avet algidos 



* (Cervus turba canum quom prcmit) ut tui 

 Cor desiderio carpitur anxio, 



Rerum condttor optime. 

 Hue me raptat amor dulcis et impotent 

 Ardor ferre moras. O uiveum diem 



* Qui tempi o reduccm me statuet tuo! 



O lucis jubar aureum! 



7//XJ .inwjmvH 

 Jonston. pag. 4o- 



Cervus ut in medio celsis demontibus aestu 

 Actus in algentes fertur anhelus aquas : 



Sic mea vitali satiari IViuninis unda 



Mens avet et domini languet amore sui. 



Gaudet et optat amans vitae se jungere font!. 

 His mihi delitiis quae dabit bora frni? 



Bochius, pag. 







Qualis cerva , fugam celerans quam turba fatigat 

 Venantum , gelidas quaerit mugitibns uiulas; 

 Talis ego , O genitor ! spiramine cordis anhelo, 

 Ad te confugio inclamans, animoque salubres 

 Fortis aquas Domini sitiens de fonte perenni. 

 1 Quando erit ille dies , quando illucescet, cundi 

 . Ad te cum solito dabitur de more facultas , 

 > Cernendique luos vcneranti lumine vultns? 







Buchananus jam metro vincit. Lyricum enim Hebraeorum 

 Carminum ingenio aptissimum est. Potes altius insurgere, 

 verba et figuras novare, et feliciter audax esse : quae omnia 

 ab Elegiaco et Heroico sunt aliena. Porro Buchananus habet 



omnia pura et gravia. Alia Arturi est ratio, qui, ut monet 



a6. 



