QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. ao5 



Jonston, pag. 85. 



Tu,Deus, Isacidum ditasti messibus aiva, 



Te Duce Niliaci liquimus arva soli. 

 > Agminis elect! tua quondam gratia naevos 



. Texit , et atquorcis crimina mersit aquis. 

 . Qua prius ardebas, tandem deferbuit ira, 



t minus antiquae jam feri tails habes. 



Longe pulcherrima in primo hymno est arboris laete 

 virentis comparatio , cum homine virtutis amante. Videamus 

 quomodo poefce nostri earn fecerint Latinam. 



Bochius pag. 5. 



Buchan. pag. 19. 



Jonston. pag. 



Qualis Idumaeum juxta radicibus amnem 

 Irriguis foecunda viret, maturaque palma 

 Fundit hero calathis autumn i munera plenis, 

 Nee spoliata comis maturum perdit lionorem 

 DeciduU; tali se conditione piorum 

 Prosperitas horninuin sociam conatibus addit. 

 lllc velnt riguae qua; margine consita ripae est 

 Arbor, erit : quam non violento Sirius aestu 

 Exurit, non torret hycms; sed prodiga laeto 

 Proventubeat agricolam : nee flore caduco 

 Arridens, blanda dominum spe lactat in.inem. 

 Arboris iamorem surget, felicibus auris 



. Qua; viret ad ripam lene fluentis aquae, 

 Cui tcrapestivis curvautur brachia pomis, 



Nullaque vernantes dcculit aura comas. 

 Illius adspirans votis dementia cceli 



. Omnia propitio sidere coepta reget. 



Satis exemplorum dedi, unde mihi conficere posse videor, 

 Buchanano primas, Bochio et Jonstono secundas deberi, 

 quas tamen Bodiius jure tuetur aeque atque Jonstonius. 

 Bochium cum Sweertio excellentem poetam equidem non 

 dixerim. Est enim excellens magnum quidpiam, et minime 

 yulgare. Libens tamen assentior Burmann. ad Lotich. pag. 662. 



