ao8 VITA BELGARUM 



autem rei signa etiam apparent in his Delitiis, quod jam 

 notavit Gulielm. Grotius in Prsef. Carm. Hugonis Grotii. 

 Nee leviter, inquit, metuebam, ne alii, in quorum manus 

 aliqua horum venissent, ea vel mutila, vel minus cor- 

 recta in publicum darent : prsesertim cum exemplum exstaret 

 ab- iis , qui nuper in Germania Belgicos poetas in unum 

 fascem conjecerunt. Quorum quidem ego consilium magis 

 probo quam eventum. Tria enim aut quatuor tantum fra- 

 tris Carmina, nee ea quidem satis emendata, publicarunt, 

 nee judicio lecta, sed quKsors obtulerat. Quod si igitur, 

 ut hine etiam credimus, bona fide et cum aliis, et cum Har- 

 duino egit, Harduinum ego ne mediocrem quidem poe'tam 

 dixerim. Testimonio sit hoc ad Maximilianum de Vriendt, 

 quern quum satis laudasset propter genium, veneres et 

 venam nectare stillantem, addit : 



< Fallor ? an hoc ipsum sic firmaf, et innuit esse 

 Hoc anagramma tuinominis omen habens? 



* Omen habens anagramma, animam rex Delius indit, 

 O tibi non oiira nomen inane datum! 



RUBENIUS (PHILIPPUS), 



m. 1611. 



COLONIENSIS. 



Frater erat Petri Pauli Rubenii , pictorum clarissimi. 

 Quatuor annos in domo et contubernio Justi Lipsii egit, 

 cui moribus , studio , et doctrina valde placuit. Quanta illius 

 fama esset, hinc apparet, quod, cum Magnus Etruriae Dux 

 eum Pisas ad literarum professionem evocaret, S. P. Q. Ant- 

 verpiensis Rubenium sibi vindicaverint , quibus ergo cum 



