QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. an 



PANTINUS (PETRUS), N. .556, 



m. 



TILETANUS FLANDER. 



Pantinus litterarum tirocinio Gandavi deposito, Galliam 

 et Hispaniam visit, Toletique in Academia docuit. Insigni 

 deinde munere in rebus sacris functus , Alberto et Isabella 

 principibus gratus vixit. Scripsit Hymnos sacros, et varii 

 generis Carolina. Extremo vitae tempore et ccecus et dives 

 fuisse videtur, quod ex Epigrammate Vrientii apparet, in 

 quo I '.m 1 1 num. divitiis exceptis, cum Homero comparat. 

 Vrientius in ea comparatione nimius est ; sed Pantinus fuit 

 bonus poe'ta. Hoc ego vel ex binis paginis colligo , quibus 

 Gruterus delitias suas auxit, torn. Ill, pag. 796 797. In 

 obitum Lipsii flebiliter canit pag. 796. 



Quisquc deliinc venics Grudiam novus hospes in urbem 



(Cura pia est) Lipsi da tumulo inferias ; 

 * Et rasias superadde preces, meritumque dolorem : 



Causa tibi nunquam justior nlla fuit. 

 u Qua sit her quaeris? taeda praeeunte rogali , 



> Ad magni ducent tristia busta viri 

 Pierides moestse, mcesta cum Pallade. Divas 



Tres, quibus in doctos par amor atque fides, 

 Foedatas cernes liventia pectora palmis, 



Sidera flebilibus surda ferire sonis. 

 Crudelesque vocare Ueos, sua damna vocare, 



Hoc moriente, una non potuisse mori. * 



Paquot. torn. XVII, Me'm. pag. 216, dedit initium Odae 

 Pantini ad Nicol. Oudartum. 



Nil est suai quod charitumjugo 

 Commissa stringat pectora fortius 



