VITA BELGARUM 



amari allusione excepta. Est ea quidem antiquioris temporis ; 

 constat quippe Cornificium Rhetorem jam usurpasse amari 

 dulce est, dummodo nihil insit amari sed huic quidem 

 loco non consentanea est : caeterum nihil de Saxone reperio. 



N. .55 9 , VRIENTIUS (MAXAEMILIANUS), 



m I6l4% GANDAVENSIS. 



Suam ipse vitam in Elegia quadam descripsit, unde ap- 

 paret eum in aula Principis Verani in Zandenburgo esse 

 natum, et, Lovanii Philosophise, Parisiis Jurisprudent!* data 

 opera, Italiam et Venetam regionem peragrasse , atque inde 

 in patriam reducem, Gandse rerum suarum sedem fixisse. 

 Fuit magistratui Gandavensi ab actis. Scripsit varia poemata, 

 ut Epigrammata, Elegias, sacra et panegyrica, multis Sweertii 

 et Foppensii laudibus celebrata. Epigrammata Del. torn. IV, 

 pag. 4y6 546 inseruit Gruterus. Epigramma unum alte- 

 rumve scribere est cujusvis non poe'tse mali, sed Epigrammatum 

 libros, paucissimorum , imo, horum tantum, qui facetiis 

 istis nati sunt. Epigrammata referunt scintillas, quge ingenio 

 libero et amceno sponte exsiliunt, claraque luce oculos 

 legentium pascunt. Eaedem frustra multa vi et sudore ex- 

 torquentur , non magis quam aqua ex pumice. Ita in Vrientio 

 mihi displicent varise ad nominum significationem allusiones, 

 anagrammata, voces minus Latinse, alia, quibus supplere 

 coguntur, illud quod de nativa urbanitate deest, omnes, 

 qui Epigrammata numerant magis quam ponderant. Numeri 

 certe augendi causa tale est in Taciturn pag. 699. 



Rodis me tacite, tacite me carpis, aperte 

 Armies, palpas, dissimulas, sinmhis. 



