a3o VITA BELGARUM 



N. 5 7 4, AUDEIANTIUS (HUBERTUS), 



in. iGi5. 



BRUGENSIS. 



Hie a Justo Lipsio formatus, eidem fuit ab Epistolis, 

 et Ganonicus Brugensis in D. Donatiani. Sweertius eum 

 appellat poetam, insigni ingenio et eruditione : sed haec 

 poetam non perficiuut, nisi elegantia qusedam et venustas 

 accedant. Sunt mihi in manibus pauca Audeiantii Carmina , 

 quse accepta refero Grut. torn. I, Del. pag. 176, sqq. In 

 his eminet illud 



DE MO&TE LIFSII. 



Et men to. Quis enim men tern celaverit segram? 



Pra?ruptis dicam cautibus esse satum, 

 Qui potuit siccis oculis tua funera, Lipsi! 



Spectasse, ad gemilus qua; quoque bruta vocant. 

 Lipsi, delitium Latiae Grajaeque Camoenae, 



Lipsi , hominum pariter, delitium atque Deum : 

 Cujus ad affatus effusa est prima juventus, 



Cujus congressu liinina trita senum sqq. 



Exordium sane non contemnendum : sed nonnulla sunt 

 coacta et antiquata, magis etiam in reliquis. Talia esse 

 censeo ; Exter, segregus, symbola , scecla, pro terris. Hanc 

 ille scribendi rationem nimirum Lipsio debebat. Erat enim 

 omnis fere discipulorum Lipsianorum chorus <piXo>i<jna7]; xal 

 pi^apyaw; , quod de se scribit Andreas Hoyus, in syll. Epist. 

 Burm. I, pag. 563. Sed multi horum non attendebant ad 

 vetus illud. Duos, si faciant idem, non facere idem. Et 

 ipse Lipsius in epistolis importunos sui imitatores non semel 

 ridet. 



