238 VITA BELGARUM 



Seminaque ignotos circum furtiva per agros 



Surripere; ast hodie certe constantia magno. 



Horrebat validis stridens Aquilonibus zelher, 



Cum procul esse domo sensi mea gaudia : curro, 



Nee icnuit mater, postico elapsus et amens 



Persequor bac iliac, per devia rura, per ho.rtos,~ 



Per salebras : at enim nee sibila nota palumbes 



Accipiunt, nee jam solito se tramitepossunt 



Tollere sublimes, conalai plurima frustra. 



Ut vaga transversos dum carbasus excipit auslros, 



None humiles tentare vias, nunc zethere celso 



Impetus ire fuit; non base , non ilia recursum 



B Aura dedit, rapiunt alio in contraria venti. 



Ilia birsuta pedem, maculosa coloribus alas, 



Blandula, qua; tactus ultro affectaret Leriles, 



Sponte mann insistens, dum se tulit ardua ccelo, 



Prsecipiti compulsa noto saxa horrida contra 



Impete collisa est, animamque in nube reliquit. 



Hxc, qua non fuerat tota foecundior urbe, 



--) Aut dare concussis plausum felicior alis, 



Jam prope tu'a tenens, ingenti abreptaprocella, 



Praeda (nefas,cives!) alieno decidit horto. 



Furem etiam in mediis quemquam juvet esse periclis! 



O facinus! novi lias, praetor quoque noverit aedes 



Faxo cquidem, baud longum furto Inetentur inani. 



In quibustamen, ne quid dissimulem, sententise morales 

 a persona pueri , aliense esse videntur. Quales nimirum sunt 



Gratior est avibus quoque non concessa voluptas,* 



Et 



Furem etiam in mediis quemquam juvet esse periclis. 



