QUI LATINA CARMINA SCRIPSERUNT. 





- - 



num 

 CORNELIUS GISILBERTUS PLEMPIUS, N .i5 7 4, 



AMSTELODAMENSIS. 





t Nam si membranse veteres, si Curia drsit, 

 Forsan abortivam te tamen ipsa dabo. 



Plempius, sive serio sive joco, nomen gentis suae duxit 

 a lembis. Ita enim canit, p. 21, v. 7: 



'Wu 



Lembus in assiduo bene piscatoribus usu 



, 



Tune era t , a quo gens Plempia nomen liabet. 



Credo ilium fuisse antiquitatis Amsteliae amautem et stti- 

 diosum , sed in eo nee doctum, nee elegantem. Poematia 

 illius continent Amsterodamum, Quisquilias seu Elegiarum 

 librum I, Emblemata et Tabellas, edita Amstel. A. 1617. 

 In Carmine de Amsterodamo inquirit in urbis primordia 

 et pollicetur, se, tabulas et monumenta seri remotioris nac- 

 tum, rem inchoatam esse persecuturum , p. 33. 



* Publica scrutari modo si quoque scrinia fas sit : 

 Credo, in its qudam non reticenda latent. 



Alia interim ab aliis cognoscet, p. 34- 



Ipse etiam, justo qucm dignor honore, scnatus 



Multa patrum longa traditione tenet, 

 > In medium exponenda; tenet quoqne nomina rerum 



Nempe vetustarum quid sibi casca velint. 

 Sim q ue ego qui versus faciam , non pauca docendus 



" Pollice qux ncqueo sugere ducta meo. 



- . 



Quae si eum destituant, vel sic tamen rem suo periculo 

 a S et . ud 



