QUI LATIN A CARMINA SCIUPSERUNT. a^i 



< G allies gens nuper sccnalibus edcrc ludis 



" Auta fuit, Flandros cordis habere nihil. 

 Et fit ob id Flandri chirurgita scctio, nee cor 



Repperit, hint Flander fabula totiij erat. 

 Com mo l a his Nemesis, quid Galli plauditis? inqait, 



Heslat adhuc Flandro fabula agenda sua. 

 - Parva mora est; sine corde viri quingenta animosi 



Corpora Gallorum et mille dcdere neci. 

 Europae imperium aeterno id testabitur aevo. 



I Galle! et Flandris nunc cor habere nega. 



Alia pauca recepit Grut. in Tom. IV, Del. p. 454 455, 

 quae non magni. facio. 



MARCILIUS (THEODORUS), N. ,5/, 8 , 



m. 1617. 

 ARNHEMIENSIS. 



Pater Marcilii , unus ex magistratu Arnhemiensi , iilium 

 mature Daventriam misit, ubi Joannes Noviomagus, rector 

 Scholae Latinae,felicem cupidumque discendi adolescentulum 

 praeclare adjnvit. Mox Lovanii , deinde Lutetiae , in discendo 

 pergens, brevi docere ipse coepit, tanta quidem doctrinas 

 laude, et ea auditorum frequentia, ut parum sibi profe- 

 cisse videretur, qui Marcilii disciplina caruisset Plurima 

 Parisiis collegia erant proeceptorum , quae Marcilium sibi 

 vindicare conabantur. Horum ille multa aliquamdiu illus- 

 travit, donee Henricus IV, mortuo Passeratio, eum Pro- 

 fessorem regium constituit, ut litteras elegantiores , inprimis 

 Latinas doceret. Elucebat moribus laudatissimis, et summa 

 erga pauperes beneficentia et liberalitate. Poemata Marcilii 

 sunt Lusus de Nemine Paris , 1 586 ; Aurea Pythagoreorum 



3i 



